INTERVIEWS 2017

                                                                                              2015 - 2017

                                                                      Activité Editorialiste TV

LCI Émission de Michel Field le 1/6/2015

PARTIS CONTESTATAIRES

La gauche radicale et l’extreme droite percent en Europe

Débat : Ira Feloukatzi journaliste correspondante de EFIMERIDA TON SYNTAKTON, Νacima Baron – Yelles professeur à l’Université Paris Est spécialiste de l’Espagne, Tomas Hanke correspondant du quotidien Allemand HANDELSBLAT, Rachline Vibeke Knoop correspondante à Paris du quotidien Norvegien AFTEN POSTEN, Massimo Nava journaliste et écrivain italien

dUO2GROUPE15Ira aa 4

Συμμετείχαν σε συζήτηση : Ήρα Φελουκατζή δημοσιογράφος ανταποκρίτρια της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, η Κυρία ΝacimaBaron - Yelles, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο PARIS - EST ειδική για την Ισπανία, oTomasHanke, ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδα HANDELSBLAT, η RachlineVibeke - Knoop ανταποκρίτρια στο Παρίσι της νορβηγικής εφημερίδας AFTENPOSTEN, o Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας MassimoNava

                                                                   EPSILON TV Gréce

                                                         ÉLECTIONS FRANÇAISES 2017

                                                                  

20170425 233658a a a Ira tvplateau ok

                 

                                     INTERVIEWS   

 

LIBERAL.GR 20/4/2017

Marielle de Sarnez: Το πρόγραμμα της Le Pen θα ήταν καταστροφή για τη Γαλλία

 
 
Marielle de Sarnez: Το πρόγραμμα της Le Pen θα ήταν καταστροφή για τη Γαλλία

Κρίσιμες για το μέλλον της Ευρώπης είναι οι γαλλικές προεδρικές εκλογές που διεξάγονται μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας και αποσταθεροποίησης, με τις ανατροπές που προκαλεί στον πολιτικό ορίζοντα η άνοδος των υποψηφίων της ακροδεξιάς και της ριζοσπαστικής αριστεράς. Παραμονές του πρώτου εκλογικού γύρου της Κυριακής προσωπικότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκφράζουν έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η νίκη του λαϊκισμού και του ευρωσκεπτικισμού στη Γαλλία. Φαβορί για τη μονομαχία του δευτέρου εκλογικού γύρου που θα διεξαχθεί στις 7 Μαΐου είναι η ακροδεξιά ηγέτης Marine Le Pen και ο ανεξάρτητος κεντρώος υποψήφιος Εmmanuel Macron, που επέτυχε μία πολύ σημαντική συμμαχία με τον François Bayrou, δημοφιλή ηγέτη του κεντρώου Κόμματος  «MoDem - Mouvement Démocrate».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Liberal η Marielle de Sarnez, «δεξί χέρι του Bayrou», ηγετική προσωπικότητα στη Γαλλία και στη Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται στη σημασία των γαλλικών προεδρικών εκλογών, στην αλλαγή του συσχετισμού πολιτικών δυνάμεων που προκαλεί η έκρηξη του διπολισμού και σε νέες προοπτικές τις οποίες προωθεί η κεντρώα τάση που εκπροσωπεί ο Εmmanuel Macron. Προβάλει την ανάγκη ανασυγκρότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με κατάλληλες πολιτικές για την επάνοδο στην ανάπτυξη και εκτιμά ότι είναι απαραίτητη η θετική ανταπόκριση των ευρωπαϊκών θεσμών στα αιτήματα των λαών. Τονίζει ότι η ευρωπαϊκή πολιτική για την Ελλάδα δεν ήταν σωστή και ότι η Ευρώπη έπρεπε να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας για να την βοηθήσει στην ανασυγκρότηση της και να την καθοδηγήσει ώστε vα διαμορφώσει θετικές προοπτικές ανάπτυξης για το μέλλον. 

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές σημαδεύεται από πρωτοφανείς ανακατατάξεις, ανατροπές, εκπλήξεις και επικρατεί μεγάλη αβεβαιότητα για τις επιλογές των ψηφοφόρων. Ποιες είναι οι αιτίες γι΄αυτή την παράδοξη κατάσταση;

Πιστεύω ότι βρισκόμαστε στο τέλος ενός κύκλου, στο τέλος μιας περιόδου που διήρκεσε πολλές δεκαετίες. Τα μεγάλα κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς  μοιράζονταν εναλλακτικά την εξουσία και εκτιμώ ότι αυτή η περίοδος έχει τελειώσει, γιατί τα δυο μεγάλα Κόμματα έχουν εξαντληθεί. Βρίσκονται στο τέλος ενός κύκλου γιατί δεν μπόρεσαν να πραγματώσουν τις απαραίτητες πολιτικές και δεν ανανεώθηκαν. Αυτή η ειδική συγκυρία οδηγεί στη σημερινή κατάσταση, με την άνοδο των Κομμάτων διαμαρτυρίας και των εξτρεμιστών που παίζουν με τις φοβίες και τις ανησυχίες των Γάλλων. Ουσιαστικά η μόνη πραγματική προσφορά για μία εποικοδομητική μεταρρυθμιστική ανανέωση, είναι η πολιτική προοπτική που προτείνει ο Εmmanuel Macron.

- Η κρίση που ξέσπασε με τους διχασμούς που εκδηλώνονται στα μεγάλα κόμματα της μπορεί να οδηγήσει σε έναν καινούργιο συσχετισμό των πολίτικων δυνάμεων;

Πιστεύω ότι το μέλλον είναι να γυρίσουμε σελίδα σε ότι προκάλεσε αδιέξοδο στη γαλλική πολιτική όλα αυτά τα χρόνια, με τις διαδοχικές αποτυχίες των Προέδρων και των κυβερνήσεών τους. Ήλθε η ώρα να δώσουμε στη Γαλλία μία κεντρική προσφορά, που θα συγκεντρώσει προσωπικότητες οι οποίες προέρχονται από μία δεξιά ανοιχτή για συνεργασία, μεταρρυθμιστές της κεντροαριστεράς και αξιωματούχους από την κεντρώα τάση. Να δημιουργήσουμε ένα κεντρικό μπλοκ ρεφορμιστών ευρωπαϊστών και από αυτή τη βάση να μπορέσουμε να κάνουμε τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

- Η Γαλλία αντιμετωπίζει έξαρση του λαϊκισμού και στροφή προς την ακροδεξιά. Πως μπορεί να αντιμετωπισθεί το κύμα του λαϊκισμού;

Θα κάνουμε τα πάντα για να μην είναι επικεφαλής στον δεύτερο εκλογικό γύρο η Marine Le Pen, αυτός είναι ο στόχος μας και γι’αυτό επίσης υποστηρίζουμε τον Emmanuel Macron. Γιατί θα ήταν ένα πολύ αρνητικό μήνυμα για τη  Γαλλία, την Eυρώπη και για τη διεθνή κοινή γνώμη, το να προοδεύει η Marine Le Pen επωφελούμενη από τις φοβίες των Γάλλων και από την ανικανότητα των πολιτικών υπεύθυνων να υλοποιήσουν μεταρρυθμίσεις στη χώρα, να επιφέρουν λύσεις. Η Le Pen επωφελείται από όλες αυτές τις δυσκολίες και το πρόγραμμά της θα ήταν καταστροφή για τη Γαλλία.

- Φαβορί στις δημοσκοπήσεις είναι τώρα και ο υποψήφιος της ριζοσπαστικής αριστεράς Jean Luc Melanchon. Αρκετοί υποψήφιοι τοποθετούνται κατά του κατεστημένου πολιτικού συστήματος, εκφράζουν ευρωσκεπτικισμό ή προτείνουν έξοδο από την ευρωπαϊκή Ένωση (Frexit). Πως βλέπετε αυτή την έντονη διαμαρτυρία κατά ευρωπαϊκής πολιτικής;

Οι περισσότεροι από τους 11 προεδρικούς υποψηφίους, κάποια στιγμή ψήφισαν κατά των ευρωπαϊκών συνθηκών. Οι Γάλλοι πολιτικοί πήραν τη συνήθεια να υποδεικνύουν ως αποδιοπομπαίο τράγο την Ευρώπη, για όλες τις δυσκολίες της Γαλλίας, όπως τα θέματα της ανεργίας, της παιδείας, θέματα που οφείλουμε να τα διευθετήσουμε εμείς. Αλλά η Γαλλία δεν μπόρεσε να εκσυγχρονιστεί και να δρομολογήσει απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, που δεν θα είναι τιμωρητικού χαρακτήρα, αλλά θα προετοιμάσουν ένα καλύτερο μέλλον για την οικονομία, την ανάπτυξη.

Αυτές οι προεδρικές εκλογές είναι εξαιρετικά σημαντικές, γιατί αν καταφέρουμε να εκλέξουμε έναν πρόεδρο ο οποίος θα τοποθετείται υπέρ της Ευρώπης η Γαλλία θα ξαναβρεί τη θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα μπορέσει να συμβάλει στην ευρωπαϊκή προοπτική. Θα μπορέσει να προωθήσει και πάλι την Ευρώπη για να προχωρήσει. Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές θα έχουν συνέπειες στη Γαλλία και πέρα από τα δικά μας σύνορα, στην Ευρώπη και στον κόσμο.

- Με ποιο τρόπο η Γαλλία θα μπορέσει να προωθήσει μια αναδόμηση της Ευρώπης, ώστε η ΕΕ να ανταποκριθεί στα αιτήματα των λαών;

Πρέπει η Γαλλία να είναι δυνατή για να μπορέσει να λειτουργήσει το γαλλο-γερμανικό δίδυμο, για να φέρουμε ένα διαφορετικό μήνυμα και έναν νέο προσανατολισμό. Το πρόβλημα είναι  ότι επί χρόνια η Γαλλία δεν είναι ισοδύναμος εταίρος με την Γερμανία, απουσιάζει από τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής προοπτικής. Είναι λοιπόν σημαντικό να επανέλθει η Γαλλία σε πρώτο επίπεδο και  επίσης να μην βιώνεται η Ευρώπη ως ανησυχητική δομή. Η πρόοδος της Ευρώπης δεν πρέπει να επικεντρώνεται  στον σεβασμό των κριτηρίων του Μάστριχ. 

Πρέπει να προσφέρει περισσότερα, να  προετοιμάσει το μέλλον, να ευνοεί τις επενδύσεις, να προωθήσει μακροπρόθεσμες πολιτικές και να μην εμφανίζεται στα μάτια των ανθρώπων ως οργάνωση που έχει μια λογιστική προσέγγιση. Οφείλουμε βέβαια να χειριζόμαστε υπεύθυνα την οικονομία μας, άλλα η Ευρώπη δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο σε αυτό. Είναι αναγκαίο  να πάμε πιο μακριά.

Είναι απαραίτητο να προχωρήσουμε σε μια ριζική αναδόμηση του ευρωπαϊκού πυρήνα, με στόχο τη διαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής πρωτοπορίας χωρών που έχοντας κοινό νόμισμα, θα θέσουν από κοινού την οικονομία τους, τη βιομηχανία, την έρευνα. Πρέπει να αναπτύξουμε την ικανότητα για  καινοτομίες και να αποφασίσει επιτέλους η Ευρώπη να προχωρήσει σε κοινωνική και φορολογική εναρμόνιση. Οφείλουμε να προωθήσουμε κατάλληλα προγράμματα που θα υλοποιηθούν μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Η Ευρώπη πρέπει να είναι πιο πολιτική και πιο δημοκρατική, ώστε οι λαοί της Ευρώπης να μπορούν να  εκφραστούν και να ασκήσουν πολιτική επιρροή για τους προσανατολισμούς της ΕΕ.

- Η Ελλάδα έχει κάνει πολλές προσπάθειες για την έξοδο από την κρίση, αλλά ο ελληνικός λαός έχει συντρίβει από τα  μέτρα που του επιβάλλονται. Πως μπορεί η Ελλάδα να βγει από τον φαύλο κύκλο της λιτότητας;

Πιστεύω πως ότι έγινε στην Ελλάδα από χρόνια με αποφάσεις της Τρόικας δεν ήταν ο σωστός δρόμος. Δεν ήταν η σωστή πορεία για την Ελλάδα. Θεωρώ ότι η ευρωπαϊκή υπευθυνότητα - άλλα και η διεθνής εφόσον συμμετέχει το ΔΝΤ - θα ήταν δείξουμε συμπαράσταση στην Ελλάδα, να σταθούμε στο πλευρό των Ελλήνων.

Έπρεπε να εντοπίσαμε πιθανά σημεία ανάπτυξης, να βοηθήσουμε τις προοπτικές ανάπτυξης και να μην έχουμε μόνο μία τιμωρητική προσέγγιση, που συνίσταται στο να μειώνονται διαρκώς οι μισθοί των μεν ή των δε. Βέβαια η Ελλάδα πρέπει να βρει στο μέλλον μια οικονομική εξισορρόπηση. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να βρει η Ελλάδα μία προοπτική ανάπτυξης σε πολλούς τομείς. Πρέπει ίσως  να ανοικοδομηθεί η γεωργία που δεν πάει καλά, πρέπει να εξερευνηθούν οι εναλλακτικές ενέργειες, αφού έχετε  θάλασσα και ηλιακή ενέργεια. Υπάρχουν νέες προοπτικές για την Ελλάδα. Είναι μία βιομηχανική χώρα που έχει αποβιομηχανιστεί τις τελευταίες δεκαετίες. Πρέπει η Ελλάδα να τις εντοπίσει και πρέπει οι Ευρωπαίοι να σταθούν στο πλευρό των Ελλήνων για να τους βοηθήσουν στην προοπτική της ανάπτυξης.

- Παρά την υποστήριξη που είχε η Ελλάδα από τη Γαλλία, δεν υπάρχουν θετικά αποτελέσματα. Με ποιο τρόπο μπορεί να αλλάξει η ευρωπαϊκή πολιτική για την Ελλάδα;

Δεν υπάρχουν αποτελέσματα γιατί κανείς δεν δοκίμασε την πολιτική την οποία σας παρουσίασα. Το ΔΝΤ φτάνει στην Ελλάδα, βλέπει ότι υπάρχουν έξοδα, ζητάει περικοπές εξόδων. Η πολίτικη που υιοθετήθηκε δεν είναι η σωστή. Επαναλαμβάνω,  δεν μπορείς να ζητάς από ένα λαό προσπάθειες, όπως κάναμε με την Ελλάδα, χωρίς να βρίσκεις από κοινού με τη χώρα προοπτικές του μέλλοντος και ελπίδα. Αυτό δεν είναι δυνατό. Δεν είναι αποδεκτό. Οπότε προτείνω μία αλλαγή νοοτροπίας. Προτείνω να σκεφθούμε την κατάσταση και να υιοθετήσουμε μια διαφορετική πολιτική, μία άλλη προσέγγιση, που δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Εύχομαι να εφαρμοστεί μία πολιτική υποστήριξη για την Ελλάδα. Να μην έχουμε αυτή τη λογιστική προσέγγιση που είναι αρκετά οπισθοδρομική. Δεν μπορούμε να πούμε σε έναν λαό να κάνει προσπάθειες χωρίς να του δώσουμε προοπτικές του μέλλοντος. Δυστυχώς αυτό έκανε η Τρόικα. Οπότε θωρώ ότι στο σημείο που βρισκόμαστε πρέπει να βρούμε προοπτικές του μέλλοντος για την Ελλάδα.

- Ο κίνδυνος που υπάρχει στην Ευρώπη με την έξαρση του λαϊκισμού, την εκλογική άνοδο των κομμάτων διαμαρτυρίας και της ακροδεξιάς, μπορεί να οδηγήσει την ΕΕ σε αναθεώρηση της σκληρής οικονομικής πολιτικής της, που τροφοδοτούν τον ευρωσκεπτικισμό; 

Εκτιμώ ότι είναι ζωτικής σημασίας η ευρωπαϊκή πολιτική να μετασχηματιστεί, να μετακινηθεί να εκδημοκρατιστεί και να εμβαθύνει τις εκτιμήσεις της. Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να εμπλουτισθεί η Ευρώπη με ένα αποτελεσματικό όργανο για να προχωρήσει. Χωρίς αυτό θα βρεθούμε σε αδιέξοδο.

Είμαστε σε μία στιγμή όπου η Ευρώπη θα μπορούσε να καταποντισθεί. Η ευρωπαϊκή ιδέα μπορεί να πεθάνει. Οπότε πρέπει να ανακτήσουμε την ευρωπαϊκή ενέργεια, να θεωρήσουμε ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει μία δυνατή Ευρώπη στη σημερινή κρίσιμη διεθνή συγκυρία, με τον πόλεμο στα σύνορά μας, με το προσφυγικό. Όλοι βλέπουμε ότι είναι αναγκαίο να έχουμε μια Ευρώπη πιο πολιτική και δημοκρατική, μία Ευρώπη  πιο  αποτελεσματική  και  εγώ σας  λέω ότι  είναι  η ύστατη στιγμή εδώ και τώρα. Γι΄αυτό εκτιμώ ότι οι γαλλικές εκλογές είναι ζωτικής σημασίας και θεωρώ ότι πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξουμε έναν πρόεδρο ευρωπαϊστή, ο οποίος θα δεσμευτεί και θα αποφασίσει να κινητοποιήσει την Ευρώπη.-

                                       LE FIGARO  4/4/2017                       

Présidentielle : le regard sévère des correspondants étrangers

Enquete de Sophie Huet

correspondants

participation de la correspondante de presse grecque Ira Feloukatzi

Les journalistes de grands quotidiens internationaux en poste à Paris ne sont pas avares de critiques sur l’élection française et le personnel politique national. Et si la campagne est suivie de si près par nos confrères étrangers, c’est principalement en raison de la crainte de voir Marine Le Pen remporter le scrutin.

Sophie Huet

C’est une campagne complètement folle, affligeante, lamentable, pathétique. Elle tourne autour de l’argent et de la corruption. » Voilà, en résumé, la façon dont les correspondants étrangers en poste à Paris perçoivent la présidentielle française, à vingt jours du premier tour. Cette élection qui ne passionne que modérément les Français fait l’objet d’un engouement sans précédent dans les journaux du monde entier, provoquant l’afflux d’envoyés spéciaux qui se demandent si la France va emboîter le pas au Royaume-Uni. « Avant le Brexit, personne ne s’intéressait à la présidentielle française », souligne un journaliste japonais qui, le mois dernier, suivait à la trace Marine Le Pen au Salon de l’agriculture.

Lara Marlowe (Irish Times), qui vit à Paris depuis 1996, se dit « soulagée » de ne pas revivre, comme en 2012, un second tour entre François Hollande et Nicolas Sarkozy. Mais elle ajoute que ce soulagement a été suivi d’une « immense déception » : une campagne dont les enjeux européens sont absents. « Les Grecs s’inquiètent qu’il soit si peu question de l’Europe dans la campagne française », confirme Ira Feloukatzi, qui collabore au quotidien de centre gauche Efimerida Ton Syntakton. Pour Martina Meister (Die Welt), cette campagne « a pris l’allure d’un référendum pour ou contre l’Europe », ce qui n’est pas fait pour rassurer sur l’avenir du couple franco-allemand.

La multiplication des « affaires » qui jalonnent cette campagne stupéfie les observateurs. Michaela Wiegel (Frankfurter Allgemeine Zeitung), qui couvre sa quatrième présidentielle en France, explique qu’Alain Juppé était « le candidat préféré des Allemands » et que la victoire de François Fillon à la primaire de la droite a été « une grosse surprise ». Le lundi 23 janvier, l’ancien premier ministre est reçu avec tous les honneurs par la chancelière allemande Angela Merkel. « Sans une entente forte entre nos deux pays, il n’y a pas d’Europe, et s’il n’y a pas d’Europe, notre continent est ouvert à tous, les Américains, les Russes, les Chinois », déclare à Berlin François Fillon, qui a alors « un boulevard devant lui ».

« Le Pen est une très mauvaise candidate de second tour  » 

Patatras ! Deux jours plus tard, le 25 janvier, Le Canard enchaîné dévoile que Penelope Fillon a été rémunérée comme collaboratrice parlementaire de son mari. Les journalistes étrangers sont sidérés. « En Allemagne, les soupçons de corruption sont jugés très sévèrement », souligne Michaela Wiegel. « Les boulots, les costumes, les montres, cela nourrit un ras-le-bol », analyse Martina Meister, qui reste prudente sur l’avenir politique du candidat de la droite. « En dehors de Paris, il existe un “vote caché” en faveur de Fillon. Il y a des gens qui n’osent plus dire qu’ils votent pour lui », pense-t-elle.

Cette théorie du « vote caché » nourrit les espoirs des électeurs de droite, dont beaucoup sont excédés par l’acharnement judiciaire dont fait l’objet l’ancien premier ministre. « Tout est tellement incroyable que je n’exclus pas que Fillon soit qualifié pour le second tour », estime Xavier Alonso, de La Tribune de Genève. « Cette campagne donne l’impression d’une chasse à l’homme, déplore Ira Feloukatzi. Bientôt, on va nous parler des caleçons du candidat ! C’est terrible pour une démocratie de basculer dans le voyeurisme. »

Cette campagne a tout d’« anormal », souligne Marc Bassets (El País). « François Fillon qui s’effondre, Emmanuel Macron qui vient de nulle part, Benoît Hamon qui renonce à l’héritage socialiste, le PS en miettes et la droite coupée en deux. C’est incroyable », s’étonne le journaliste espagnol. Présidentielle : le regard sévère des correspondants étrangers

Les journalistes de grands quotidiens internationaux en poste à Paris ne sont pas avares de critiques sur l’élection française et le personnel politique national. Et si la campagne est suivie de si près par nos confrères étrangers, c’est principalement en raison de la crainte de voir Marine Le Pen remporter le scrutin.

Sophie Huet

C’est une campagne complètement folle, affligeante, lamentable, pathétique. Elle tourne autour de l’argent et de la corruption. » Voilà, en résumé, la façon dont les correspondants étrangers en poste à Paris perçoivent la présidentielle française, à vingt jours du premier tour. Cette élection qui ne passionne que modérément les Français fait l’objet d’un engouement sans précédent dans les journaux du monde entier, provoquant l’afflux d’envoyés spéciaux qui se demandent si la France va emboîter le pas au Royaume-Uni. « Avant le Brexit, personne ne s’intéressait à la présidentielle française », souligne un journaliste japonais qui, le mois dernier, suivait à la trace Marine Le Pen au Salon de l’agriculture.

Lara Marlowe (Irish Times), qui vit à Paris depuis 1996, se dit « soulagée » de ne pas revivre, comme en 2012, un second tour entre François Hollande et Nicolas Sarkozy. Mais elle ajoute que ce soulagement a été suivi d’une « immense déception » : une campagne dont les enjeux européens sont absents. « Les Grecs s’inquiètent qu’il soit si peu question de l’Europe dans la campagne française », confirme Ira Feloukatzi, qui collabore au quotidien de centre gauche Efimerida Ton Syntakton. Pour Martina Meister (Die Welt), cette campagne « a pris l’allure d’un référendum pour ou contre l’Europe », ce qui n’est pas fait pour rassurer sur l’avenir du couple franco-allemand.

La multiplication des « affaires » qui jalonnent cette campagne stupéfie les observateurs. Michaela Wiegel (Frankfurter Allgemeine Zeitung), qui couvre sa quatrième présidentielle en France, explique qu’Alain Juppé était « le candidat préféré des Allemands » et que la victoire de François Fillon à la primaire de la droite a été « une grosse surprise ». Le lundi 23 janvier, l’ancien premier ministre est reçu avec tous les honneurs par la chancelière allemande Angela Merkel. « Sans une entente forte entre nos deux pays, il n’y a pas d’Europe, et s’il n’y a pas d’Europe, notre continent est ouvert à tous, les Américains, les Russes, les Chinois », déclare à Berlin François Fillon, qui a alors « un boulevard devant lui ».

« Le Pen est une très mauvaise candidate de second tour »

Patatras ! Deux jours plus tard, le 25 janvier, Le Canard enchaîné dévoile que Penelope Fillon a été rémunérée comme collaboratrice parlementaire de son mari. Les journalistes étrangers sont sidérés. « En Allemagne, les soupçons de corruption sont jugés très sévèrement », souligne Michaela Wiegel. « Les boulots, les costumes, les montres, cela nourrit un ras-le-bol », analyse Martina Meister, qui reste prudente sur l’avenir politique du candidat de la droite. « En dehors de Paris, il existe un “vote caché” en faveur de Fillon. Il y a des gens qui n’osent plus dire qu’ils votent pour lui », pense-t-elle.

Cette théorie du « vote caché » nourrit les espoirs des électeurs de droite, dont beaucoup sont excédés par l’acharnement judiciaire dont fait l’objet l’ancien premier ministre. « Tout est tellement incroyable que je n’exclus pas que Fillon soit qualifié pour le second tour », estime Xavier Alonso, de La Tribune de Genève. « Cette campagne donne l’impression d’une chasse à l’homme, déplore Ira Feloukatzi. Bientôt, on va nous parler des caleçons du candidat ! C’est terrible pour une démocratie de basculer dans le voyeurisme. »

Cette campagne a tout d’« anormal », souligne Marc Bassets (El País). « François Fillon qui s’effondre, Emmanuel Macron qui vient de nulle part, Benoît Hamon qui renonce à l’héritage socialiste, le PS en miettes et la droite coupée en deux. C’est incroyable », s’étonne le journaliste espagnol.

La campagne des deux candidats favoris des sondages, Marine Le Pen, 48 ans, et Emmanuel Macron, 39 ans, est bien sûr disséquée par les journalistes étrangers. « Il y a un changement de génération. Les deux favoris sont jeunes. Cela traduit une envie de changement du personnel politique. Les Français ne voulaient plus du remake Hollande/Sarkozy », estime Alberto Toscano. Ce journaliste italien indépendant, qui vit en France depuis 1986, considère qu’un second phénomène marque cette campagne : « le rejet des privilèges ». « Se faire offrir des costards, recruter des assistants familiaux, ce n’est pas un délit, mais il y a un dégoût de l’opinion pour les privilèges. »

Pour Alberto Toscano, la situation actuelle rap­pelle la fameuse histoire de la brioche de la reine Marie-Antoinette. « Qu’ils mangent de la brioche », aurait dit une princesse (et non pas Marie-Antoi­nette) à qui l’on disait que le peuple n’avait plus de pain.

Le vote Front national intrigue. « Le grand pôle d’intérêt, c’est Marine Le Pen. Est-ce qu’elle peut gagner ? » s’interroge Anais Ginori, de La Repubblica. « Cette obsession du FN en France est vraiment surprenante », insiste Xavier Alonso, qui estime que « battre Marine Le Pen ne doit pas être un argument en soi ». La présidente du FN a d’ailleurs droit à un traitement « surdimensionné » outre-Manche, indique l’hebdomadaire Courrier international dans son édition du 23 au 29 mars. En trois mois, 602 articles ont été consacrés à Marine Le Pen, en particulier dans le tabloïd Daily Express et le quotidien en ligne The Independant, soit 4,5 fois plus qu’à Emmanuel Macron, relève le site d’information américain BuzzFeed. Pour Alberto Toscano, elle ne sera jamais élue à l’Élysée car « c’est une très bonne candidate de premier tour, mais une très mauvaise candidate de second tour ».

« Marine Le Pen représente la vague populiste, nationaliste. Elle est hostile aux migrants, à l’euro. En Espagne, on ne l’aime pas. On ne veut pas sortir de l’euro », explique Marc Bassets. Cet ancien correspondant à Washington relève les « points communs » entre le président américain Donald Trump et elle. « Les deux ont un message contre les élites, prônent le populisme économique, la fermeture des frontières contre les migrants. » La différence, c’est que Trump était le candidat du Parti républicain, et que son style est très différent : « Il pratique l’insulte, c’est un showman, impulsif, comme pouvait l’être Jean-Marie Le Pen, alors que sa fille a un discours très articulé, elle est beaucoup plus rationnelle. »

« Macron bénéficie de circonstances incroyables »

Beaucoup se demandent pourquoi les autres candidats, en particulier Emmanuel Macron, ne répondent pas point par point aux 144 engagements de son programme. « Elle dit que le Brexit est une réussite pour le Royaume-Uni mais c’est faux », explique Lara Marlowe. Pour Michaela Wiegel, « la gauche au pouvoir a une énorme responsabilité dans cette montée du FN ». Si l’on en croit la journaliste allemande, l’eurodéputée FN, qui réclame la sortie de l’UE et de l’euro, la retraite à 60 ans, ou la hausse du salaire minimum, développe « un programme de gauche ».

Emmanuel Macron, lui, est considéré comme une énigme. « Il est perçu comme quelqu’un qui a fait un pari très audacieux. Il n’a jamais été élu de sa vie et se présente à la présidentielle. Il a eu une intuition qui est juste et bénéficie de circonstances incroyables », affirme Anais Ginori. Son positionnement ni gauche ni droite, qui lui vaut des quolibets en France, est salué par le correspondant de La Tribune de Genève. « Nous avons un gouvernement d’union nationale. Macron, c’est le gouvernement suisse à lui tout seul ! » ironise Xavier Alonso. On le raille parce qu’il n’a pas de ligne politique ? « En Suisse, on dirait : voilà quelqu’un de pragmatique. » On critique son passé de banquier ? « Cela nous fait rire, répond encore Xavier Alonso. C’est plutôt positif d’avoir une expérience dans le privé. » Martina Meister reconnaît qu’elle « apprécie beaucoup sa volonté de réinventer la politique ». « C’est le seul qui ait mis l’Europe au centre de son projet, c’est courageux », poursuit-elle. « Il est le seul candidat enthousiaste pour l’Europe. Or on ne peut pas être timidement proeuropéen », renchérit Lara Marlowe. À l’inverse, Juan Pedro Quiñonero, correspondant du quotidien conservateur espagnol ABC, explique que « les nuances » qu’il exprime « sont mal comprises » dans son pays.

« Hamon est complètement marginalisé »

Considéré comme « un rempart » contre l’arrivée de Marine Le Pen à l’Élysée, l’ancien conseiller de François Hollande est désormais courtisé sur la scène internationale. Michaela Wiegel rappelle qu’en janvier Angela Merkel avait refusé de recevoir Emmanuel Macron, alors qu’elle s’est montrée à ses côtés le 16 mars. Mais la journaliste allemande met en garde : « Quand les anciens ministres socialistes se rallient à lui, c’est très mauvais pour lui. Car ils sont associés à ce gouvernement catastrophe. »

Dans ce paysage politique morcelé, François Hollande a disparu des écrans radar. Les correspondants étrangers font l’impasse sur lui. Les cinq années du quinquennat sont passées aux oubliettes. Si la France a « une tradition anarchiste », celle de « couper les têtes » et de « détester les élites », comme le soulignent certains, l’implosion éventuelle des principaux partis de gouvernement - les Républicains et le Parti socialiste - interpelle les journa­listes étrangers. « L’effondrement de la famille socialiste serait une catastrophe historique qui va au-delà de l’élection présidentielle », considère Juan Pedro Quiñonero. « Il y a beaucoup d’enjeux dans le grand enjeu », relève Anais Ginori. La candidature de Benoît Hamon n’attire guère l’attention. « Il est complètement marginalisé. On ne le prend pas au sérieux. Il a gâché le quinquennat. Ce sera compliqué pour lui s’il arrive en cinquième position », déclare Martine Meister.

Quant à Jean-Luc Mélenchon, il est jugé « sympathique mais surprenant, un grand tribun genre Cyrano de Bergerac », estime Xavier Alonso. Le leader de La France insoumise a une petite cote d’amour dans la péninsule Ibérique, car ses grands-parents paternels sont d’origine espagnole. « Avec Manuel Valls, il est le seul qui puisse prononcer un discours en espagnol avec truculence », précise Juan Pedro Quiñonero. Mais il n’intéresse pas la presse étrangère, focalisée sur les possibles finalistes du second tour.

La campagne des deux candidats favoris des sondages, Marine Le Pen, 48 ans, et Emmanuel Macron, 39 ans, est bien sûr disséquée par les journalistes étrangers. « Il y a un changement de génération. Les deux favoris sont jeunes. Cela traduit une envie de changement du personnel politique. Les Français ne voulaient plus du remake Hollande/Sarkozy », estime Alberto Toscano. Ce journaliste italien indépendant, qui vit en France depuis 1986, considère qu’un second phénomène marque cette campagne : « le rejet des privilèges ». « Se faire offrir des costards, recruter des assistants familiaux, ce n’est pas un délit, mais il y a un dégoût de l’opinion pour les privilèges. »

Pour Alberto Toscano, la situation actuelle rap­pelle la fameuse histoire de la brioche de la reine Marie-Antoinette. « Qu’ils mangent de la brioche », aurait dit une princesse (et non pas Marie-Antoi­nette) à qui l’on disait que le peuple n’avait plus de pain.

Le vote Front national intrigue. « Le grand pôle d’intérêt, c’est Marine Le Pen. Est-ce qu’elle peut gagner ? » s’interroge Anais Ginori, de La Repubblica. « Cette obsession du FN en France est vraiment surprenante », insiste Xavier Alonso, qui estime que « battre Marine Le Pen ne doit pas être un argument en soi ». La présidente du FN a d’ailleurs droit à un traitement « surdimensionné » outre-Manche, indique l’hebdomadaire Courrier international dans son édition du 23  au 29 mars. En trois mois, 602 articles ont été consacrés à Marine Le Pen, en particulier dans le tabloïd Daily Express et le quotidien en ligne The Independant, soit 4,5 fois plus qu’à Emmanuel Macron, relève le site d’information américain BuzzFeed. Pour Alberto Toscano, elle ne sera jamais élue à l’Élysée car « c’est une très bonne candidate de premier tour, mais une très mauvaise candidate de second tour ».

« Marine Le Pen représente la vague populiste, nationaliste. Elle est hostile aux migrants, à l’euro. En Espagne, on ne l’aime pas. On ne veut pas sortir de l’euro », explique Marc Bassets. Cet ancien correspondant à Washington relève les « points communs » entre le président américain Donald Trump et elle. « Les deux ont un message contre les élites, prônent le populisme économique, la fermeture des frontières contre les migrants. » La différence, c’est que Trump était le candidat du Parti républicain, et que son style est très différent : « Il pratique l’insulte, c’est un showman, impulsif, comme pouvait l’être Jean-Marie Le Pen, alors que sa fille a un discours très articulé, elle est beaucoup plus rationnelle. »

« Macron bénéficie de circonstances incroyables » 

Beaucoup se demandent pourquoi les autres candidats, en particulier Emmanuel Macron, ne répondent pas point par point aux 144 engagements de son programme. « Elle dit que le Brexit est une réussite pour le Royaume-Uni mais c’est faux », explique Lara Marlowe. Pour Michaela Wiegel, « la gauche au pouvoir a une énorme responsabilité dans cette montée du FN ». Si l’on en croit la journaliste allemande, l’eurodéputée FN, qui réclame la sortie de l’UE et de l’euro, la retraite à 60 ans, ou la hausse du salaire minimum, développe « un programme de gauche ».

Emmanuel Macron, lui, est considéré comme une énigme. « Il est perçu comme quelqu’un qui a fait un pari très audacieux. Il n’a jamais été élu de sa vie et se présente à la présidentielle. Il a eu une intuition qui est juste et bénéficie de circonstances incroyables », affirme Anais Ginori. Son positionnement ni gauche ni droite, qui lui vaut des quolibets en France, est salué par le correspondant de La Tribune de Genève. « Nous avons un gouvernement d’union nationale. Macron, c’est le gouvernement suisse à lui tout seul ! » ironise Xavier Alonso. On le raille parce qu’il n’a pas de ligne politique ? « En Suisse, on dirait : voilà quelqu’un de pragmatique. » On critique son passé de banquier ? « Cela nous fait rire, répond encore Xavier Alonso. C’est plutôt positif d’avoir une expérience dans le privé. » Martina Meister reconnaît qu’elle « apprécie beaucoup sa volonté de réinventer la politique ». « C’est le seul qui ait mis l’Europe au centre de son projet, c’est courageux », poursuit-elle. « Il est le seul candidat enthousiaste pour l’Europe. Or on ne peut pas être timidement proeuropéen », renchérit Lara Marlowe. À l’inverse, Juan Pedro Quiñonero, correspondant du quotidien conservateur espagnol ABC, explique que « les nuances » qu’il exprime « sont mal comprises » dans son pays.

« Hamon est complètement marginalisé » 

Considéré comme « un rempart » contre l’arrivée de Marine Le Pen à l’Élysée, l’ancien conseiller de François Hollande est désormais courtisé sur la scène internationale. Michaela Wiegel rappelle qu’en janvier Angela Merkel avait refusé de recevoir Emmanuel Macron, alors qu’elle s’est montrée à ses côtés le 16 mars. Mais la journaliste allemande met en garde : « Quand les anciens ministres socialistes se rallient à lui, c’est très mauvais pour lui. Car ils sont associés à ce gouvernement catastrophe. »

Dans ce paysage politique morcelé, François Hollande a disparu des écrans radar. Les correspondants étrangers font l’impasse sur lui. Les cinq années du quinquennat sont passées aux oubliettes. Si la France a « une tradition anarchiste », celle de « couper les têtes » et de « détester les élites », comme le soulignent certains, l’implosion éventuelle des principaux partis de gouvernement - les Républicains et le Parti socialiste - interpelle les journa­listes étrangers. « L’effondrement de la famille socialiste serait une catastrophe historique qui va au-delà de l’élection présidentielle », considère Juan Pedro Quiñonero. « Il y a beaucoup d’enjeux dans le grand enjeu », relève Anais Ginori. La candidature de Benoît Hamon n’attire guère l’attention. « Il est complètement marginalisé. On ne le prend pas au sérieux. Il a gâché le quinquennat. Ce sera compliqué pour lui s’il arrive en cinquième position », déclare Martine Meister.

Quant à Jean-Luc Mélenchon, il est jugé « sympathique mais surprenant, un grand tribun genre Cyrano de Bergerac », estime Xavier Alonso. Le leader de La France insoumise a une petite cote d’amour dans la péninsule Ibérique, car ses grands-parents paternels sont d’origine espagnole. « Avec Manuel Valls, il est le seul qui puisse prononcer un discours en espagnol avec truculence », précise Juan Pedro Quiñonero. Mais il n’intéresse pas la presse étrangère, focalisée sur les possibles finalistes du second tour.

                                                         LIBERAL.gr

Interview de Christphe CARESCHE

1 FOTOGRAFIA CHRISTOPHE CARESCHE

ChristopheCaresche: Το χρέος της Ελλάδας πρέπει να αναδιαρθρωθεί

Τρίτη 04 Απριλίου 2017, 00:02 - Τελευταία ενημέρωση: 00:04

 

-A +A

Tην προοπτική εκλογής ενός νέου Προέδρου που θα προωθήσει ένα καινούργιο πολιτικό μοντέλο στη Γαλλία, υποστηρίζει ο Γάλλος βουλευτής ChristopheCaresche, ηγέτης της ομάδας των «μεταρρυθμιστών» που εκπροσωπεί την κεντροδεξιά τάση στο γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Διακεκριμένος οικονομολόγος, μέλος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών συμμετείχε στην διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής, στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του FrancoisHollande. Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών υποθέσεων στην Εθνοσυνέλευση, εκπόνησε πολυάριθμες μελέτες για την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση, την τραπεζιτική μεταρρύθμιση, την τραπεζιτική ένωση, την διακυβέρνηση της ευρωζώνης.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Liberal  ο ChristopheCaresche, ο οποίος υποστηρίζει τον προεδρικό υποψήφιο EmmanuelMacron και τους στόχους του για τη διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής πολιτικής, εκτιμά ότι είναι απαραίτητη η εφαρμογή ορισμένων μεταρρυθμίσεων και η ενίσχυση της ευρωζώνης, ώστε η Ευρώπη να βρει τον δρόμο της ανάπτυξης. Εκτιμά ότι από την «αλληλέγγυα ολοκλήρωση» στην ΕΕ θα επωφεληθεί η Ελλάδα και οι χώρες που επιβαρύνονται από υπερχρέωση. Επισημαίνει ότι η Γαλλία υποστηρίζει την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Εκτιμά πως οι προσπάθειες του ελληνικού λαού πρέπει να ανταποκρίνονται σε δίκαια μέτρα και ότι είναι απαραίτητο σε αντάλλαγμα να υπάρχει προοπτική για τη χώρα με κατάλληλες επενδύσεις.

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Οι προεδρικές εκλογές του 2017 προκαλούν μεγάλες ανακατατάξεις. Είσαστε από τους πρώτους σοσιαλιστές ηγέτες που ανακοίνωσαν ότι θα υποστηρίξουν τον κεντρώο ανεξάρτητο προεδρικό υποψήφιο EmmanuelMacron και όχι τον σοσιαλιστή υποψήφιο BenoitHamon. Γιατί πήρατε αυτή την απόφαση;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Διαφωνώ με τον Hamon για το ριζοσπαστικό αριστερό του πρόγραμμα και συμφωνώ με την πολιτική που ενσαρκώνει ο Macron. Έχω σημαντικές πολιτικές συγγένειες με τον Macron και πιστεύω ότι σήμερα οδεύουμε σε μια ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου, με τη διαμόρφωση μίας κεντρώας πλατφόρμας που θα αντιπροσωπεύει διάφορες τάσεις, ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει κάνει στροφή προς τη ριζοσπαστική αριστερά. Το πρόγραμμα του Hamon μάς αφαιρεί τη δυνατότητα νίκης στις προεδρικές εκλογές και μας ρίχνει για είκοσι χρόνια στην αντιπολίτευση.

- Η ανακοίνωση του πρώην πρωθυπουργού ManuelValls ότι θα ψηφίσει τον Macron στις προεδρικές εκλογές προκάλεσε σάλο από αντιδράσεις, γιατί δεν σεβάστηκε τους κανόνες των προκριματικών εκλογών του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που επέβαλε σε κάθε υποψήφιο να υποστηρίξει τον νικητή, τον προεδρικό υποψήφιο Hamon. Ποια είναι τα κίνητρά του Valls;

Η στάση του Valls υπαγορεύεται από την πολιτική συγκυρία του κινδύνου νίκης της ακροδεξιάς MarineLePen. Πήρε μια υπεύθυνη στάση λέγοντάς ότι σήμερα ο καλύτερα τοποθετημένος υποψήφιος για να νικήσει την LePen είναι ο Macron και προσδιόρισε ότι δεν ζητάει ανταλλάγματα.

- Οι προσωπικότητες του Σοσιαλιστικού Κόμματος που υποστηρίζουν τον Macron παραμένουν στο Κόμμα προς το παρόν; Ποια θα είναι η κατάσταση που θα διαμορφωθεί για τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου;

Αν εκλεγεί πρόεδρος ο EmmanuelMacron θα ζητήσει από τους Γάλλους να του δώσουν μια ισχυρή πλειοψηφία για να υλοποιήσει ο πρόγραμμα του. Θα επιλέξει υποψήφιους από μέλη του κινήματός του «EnMarche» (Εμπρός) που θα σχηματίσουν κοινοβουλευτική ομάδα στην Εθνοσυνέλευση. Αν υπάρξει ένας ορισμένος αριθμός σοσιαλιστών βουλευτών που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην «προεδρική πλειοψηφία» και να υποστηρίξουν την κυβερνητική πολιτική, θα τους ζητήσει να φύγουν από το Σοσιαλιστικό Κόμμα και να προσχωρήσουν στο δικό του κίνημα.

- Ο ManuelValls προωθεί τη δημιουργία μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που θα έχει τον τίτλο «οι προοδευτικοί». Αυτή η ομάδα θα εκφράζεται ως σοσιαλδημοκρατική πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος ή θα είναι ανεξάρτητη, οπότε θα προκαλέσει σχίσμα στο Σ.Κ.;

Μετά από τις βουλευτικές εκλογές, ο Valls θα δηλώσει αν η ομάδα του είναι υπέρ της «προεδρικής πλειοψηφίας» που εκπροσωπεί τον νέο πρόεδρο. Βουλευτές από όλα τα Κόμματα θα πάρουν θέση, προσδιορίζοντας αν υποστηρίζουν τη νέα κυβέρνηση ή αν ανήκουν στην αντιπολίτευση. Αν προκύψει διάσπαση των σοσιαλιστών βουλευτών δεν υπάρχει πια Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ο EmmanuelMacron δεν θέλει να προβεί από τώρα σε διαπραγματεύσεις για τις βουλευτικές εκλογές, έχει όμως επαφές και αν κρίνει ότι ένας σοσιαλιστής είναι σημαντικός υποψήφιος μπορεί να τον περιλάβει στις εκλογικές του λίστες.

- Ο διπολισμός κυριαρχεί μέχρι τώρα στον πολιτικό ορίζοντα της Γαλλίας. Το κίνημα του Macron μπορεί να επιβάλει μια τρίτη δύναμη, την κεντρώα τάση;

Είναι πιθανό. Υπήρχε αυτή η τάση, αλλά δεν εκφράζονταν γιατί το Σοσιαλιστικό Κόμμα ήταν κυρίαρχο και περιλάμβανε δύο τάσεις, τη σοσιαλδημοκρατική και την ριζοσπαστική αριστερά. Οπότε δεν υπήρχε δυνατότητα να αναδυθεί μια τρίτη δύναμη. Σήμερα το Σοσιαλιστικό Κόμμα φαίνεται να καταρρέει και η κεντρώα τάση αναπτύσσεται δυναμικά. Η πολιτική κρίση που εκδηλώνεται στις προεδρικές εκλογές συνδέεται με την αποτυχία της δεξιάς και της αριστεράς, που έχουν πολύ σημαντικές διαφορές και δεν κατάφεραν επί χρόνια να επιτύχουν αποτελέσματα. Επικρατούσε ο διπολισμός. Ο Macron αντιπροσωπεύει το στόχο της δημιουργίας μιας κεντρικής δύναμης στην οποία θα συμμετέχουν προσωπικότητες της αριστεράς και της δεξιάς και θα συμπράττουν με κίνητρο κοινές ιδέες και πεποιθήσεις. Για ένα χρονικό διάστημα αυτή η έκφραση μπορεί να λειτουργήσει και να οδηγήσει σε μια συγκέντρωση πολιτικών υπευθύνων, σε έναν θετικό συνασπισμό. Πιστεύω ότι είναι κατάλληλη στιγμή για να προωθηθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που ανταποκρίνονται σε ευρωπαϊκά κριτήρια και σε έναν πολιτικό ρεαλισμό.

- Ο Jean-LucMelenchon ξεπέρασε τον Hamon σε ποσοστά και αρνείται να ανταποκριθεί στην έκκληση του σοσιαλιστή υποψηφίου για « ενότητα» πως κρίνετε αυτή την έκβαση;

Ο Hammon υιοθέτησε μια στρατηγική που είναι εις βάρος του, γιατί θέλησε να προσελκύσει ψηφοφόρους της ριζοσπαστικής αριστεράς. Αλλά αυτοί οι ψηφοφόροι στρέφονται προς τον υποψήφιο πού είναι ο πιο αξιόπιστος, στον Melenchon, ο οποίος έχει μεγάλο ταλέντο και επέτυχε να δημιουργήσει ρεύμα, με την πείρα του, την προσωπικότητα του, την ακτινοβολία του, τη δυνατότητα του να συγκεντρώνει οπαδούς της αριστεράς.

- Πως διαμορφώνεται σήμερα η ευρωπαϊκή πολιτική της Γαλλίας;

Βασικός στόχος είναι η ενίσχυση της ευρωζώνης. Σημαντική είναι και η αναζήτηση συμβιβαστικής συμφωνίας με την Γερμανία σχετικά με τον σεβασμό των οικονομικών υποχρεώσεων της Γαλλίας. Στόχος είναι η επίτευξη συναίνεσης σε πνεύμα καλής θελήσεως και από τις δύο πλευρές. Απαραίτητες για τη Γαλλία είναι τέσσερις μεταρρυθμίσεις: αγορά εργασίας, ανεργία, επαγγελματική επιμόρφωση, συντάξεις.

Ο
Macron επιθυμεί να μπορέσουμε να αναλάβουμε την υποχρέωση υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων, με αντάλλαγμα εκ μέρους της Γερμανίας ενός μέσου που θα μας επιτρέψει να ασκήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο ευνοϊκή πολιτική ως προς την προσφορά. Πιστεύω ότι η Γερμανία είναι σήμερα πιο ευαίσθητη από πριν, αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε έτσι στην Ευρώπη, με μια τόσο αδύναμη ανάπτυξη. Ο Macron προσπαθεί να διαπραγματευτεί εγγυώμενος μια σοβαρότητα ως προς την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων έναντι μίας στρατηγικής ανάπτυξης σε επίπεδο ευρωζώνης. Πρέπει επίσης να συζητηθεί ο θέμα της άμυνας. Η Γερμανία οφείλει να λάβει μέρος στην πολιτική, στη διπλωματία και στην άμυνα από οποία απουσιάζει σήμερα.

- Η Ελλάδα έλαβε την υποστήριξη της Γαλλίας στην περίοδο της κρίσης. Πως θα διαμορφωθούν οι σχέσεις Γαλλίας Ελλάδας με την νέα ηγεσία;

Η κατάσταση της Ελλάδας είναι ειδική. Οι διαπραγματεύσεις δεν είναι απλές. Προς το παρόν έχει τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο εξόδου από την κρίση. Η Γαλλία προσπαθεί πάντα να επιτύχει μια ευκαμψία και μια   έξυπνη   διαχείριση των προβλημάτων γενικά. Το ουσιαστικό θέμα είναι η εδραίωση της ευρωζώνης και αν τα καταφέρουμε η Ελλάδα θα επωφεληθεί, γιατί θα ξαναβρούμε την ανάπτυξη στην ευρωζώνη. Οι πολιτικές λιτότητας έχουν επηρεάσει τις χώρες της ευρωζώνης.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το κατάλαβε και αλλάζει προοδευτικά αμβλύνοντας τα μέτρα. Αλλά είναι απαραίτητο να ενισχυθεί η Ευρωζώνη κι αυτό προϋποθέτει κάποιες
μεταφορές. Οι χώρες που έχουν πλεόνασμα, όπως η Γερμανία, οι Βόρειες χώρες της Ευρώπης, πρέπει να συνεισφέρουν για να ενισχύσουν τις επενδύσεις, τη ζήτηση. Χρειάζεται συνοχή και αλληλεγγύη για χώρες που έχουν ελλείμματα, καλύτερος συντονισμός στην οικονομική πολιτική, ένας υπουργός οικονομίας στην ευρωζώνη. Υπάρχουν διάφορες λύσεις για να βρούμε μια καλύτερη διαχείριση και πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει συμφέρον από μια τέτοια προοπτική. Πρέπει να βαδίσει προς αυτή την κατεύθυνση, με τη συμμετοχή της στην προσπάθεια ενίσχυσης της ενδυνάμωσης της ευρωζώνης.

- Σε αναμονή για την ελάφρυνση του χρέους βρίσκεται η Ελλάδα αλλά δεν υπάρχει πρόοδος. Ποια είναι η άποψη σας για το πρόβλημα αυτό;

Το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους είναι σε εκκρεμότητα αλλά κάποια στιγμή πρέπει να λυθεί αυτό το θέμα και να γίνει αναδιάρθρωση. Η Ελλάδα θα βρει απάντηση σε μια πιο ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης, με την οποία θα έχετε μια μεγαλύτερη αμοιβαιότητα για τις επενδύσεις και στην επανεξέταση του χρέος.

- Η επιβολή της λιτότητας στην Ελλάδα, οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο. Πως μπορεί η χώρα να βγει από την κρίση;

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες και ο ελληνικός λαός κάνει τεράστιες προσπάθειες. Όμως οι προσπάθειες του ελληνικού λαού πρέπει να ανταποκρίνονται σε δίκαια μέτρα και είναι απαραίτητο να υπάρχει ως αντάλλαγμα μια θετική προοπτική για τη χώρα με κατάλληλες επενδύσεις. Ο EmmanuelMacron εκτιμά ότι πρέπει να δημιουργηθεί στην ευρωζώνη ένας προϋπολογισμός σημαντικός, που να επιτρέπει να χρηματοδοτούνται πολιτικές επενδύσεων και οικονομικής επανεκκίνησης. Οπότε πρέπει να τηρηθεί μια αυστηρή διαχείριση - που εγώ δεν την καταδικάζω - αλλά πρέπει επίσης να υπάρχουν ανταλλάγματα. Να επενδύσουμε στην Ελλάδα, να βοηθήσουμε την Ελλάδα να δομήσει μια οικονομική ανάπτυξη βιώσιμη. Είναι ένα τεράστιο έργο, αλλά έτσι θα μπορέσει η Ελλάδα να ανακάμψει και να βγει από την κρίση.

- Η Γαλλία αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο νίκης της ακροδεξιάς MarineLePen στις προεδρικές εκλογές. Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί η άνοδος του λαϊκισμού και της ακροδεξιάς;

Πρέπει να λάβουμε μέτρα. Πρωτίστως οφείλουμε να φέρουμε αποτελέσματα σε οικονομικό επίπεδο. Υπάρχει επίσης ένα πρόβλημα εκπροσώπησης στην πολιτική. Έχουν φθαρεί οι παλαίμαχοι πολιτικοί. Ο Macron  τονίζει ότι χρειάζεται ανανέωση με νέα πρόσωπα νέες προοπτικές. Οφείλουμε επίσης να βρούμε απαντήσεις για την αντιμετώπιση της διαφθοράς που σημάδεψε την προεκλογική εκστρατεία. Ένας ακόμα προβληματισμός είναι η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, η συμμετοχική δημοκρατία. Το θέμα είναι πολύπλοκο και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατάλληλα.

- Πως βλέπετε να διαμορφώνεται η κατάσταση στην Ευρώπη σε σχέση με την εκλογή του Trump;

Το θέμα που τίθεται είναι αν οι Ευρωπαίοι θα αποφασίσουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να προχωρήσουν συλλογικά, ή αν θα μείνουν στη σημερινή κατάσταση και θα βρίσκονται στο έλεος του Trump από την μια μεριά και του Putin από την άλλη. Πρέπει να ξαναβρούμε την ανάπτυξη σε ότι αφορά την οικονομία, σε ότι αφορά τη διπλωματία και την άμυνα. Η Ευρώπη οφείλει να πάρει στα χέρια της την τύχη της. Πάντως έχει σημειωθεί πρόοδος στην ΕΕ. Η στάση της Γερμανίας γίνεται πιο ευέλικτη. Αντιλαμβάνεται ότι η ανάπτυξη δεν βρίσκεται μόνο σε αναδυόμενες χώρες, διαπιστώνει ότι η ανάπτυξη επανέρχεται και στην Ευρώπη. Για παράδειγμα αναφέρω ότι η πρώτη χώρα επενδυτής στη Γαλλία σήμερα είναι η Γερμανία. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί δείχνει πως η Γερμανία βρίσκει τώρα ένα ενδιαφέρον στην ευρωπαϊκή αγορά. Οπότε θα υπάρξει εκ νέου ανάπτυξη, στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στην Ιταλία. Δεν είναι απλή η κατάσταση, υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες αλλά βλέπουμε πως είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε ανάπτυξη και να εκπληρώσουμε τους στόχους μας.-

Abel Hermel: Η Ελλάδα οφείλει να αναπροσαρμοστεί

στο ευρωπαϊκό σύστημα

http://www.liberal.gr/arthro/118623/apopsi/sunenteuxeis/Abel-Hermel-i-ellada-ofeilei-na-anaprosarmostei-sto-europaiko-sustima-.html

 
Abel Hermel: Η Ελλάδα οφείλει να αναπροσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό σύστημα

Tα βλέμματα της Ευρώπης στρέφονται προς τη Γαλλία, που βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος για τις προεδρικές της εκλογές οι οποίες θα πραγματοποιηθούν σε δύο γύρους, στις 23 Απριλίου και στις 7 Μαΐου. Θα ακολουθήσουν τον Ιούνιο οι βουλευτικές εκλογές. Η προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία διεξάγεται σε κλίμα έντασης, ανησυχίας και αποσταθεροποίησης. Σημαδεύονται με εκπλήξεις, απρόοπτες εξελίξεις, σκανδαλολογία και ανατροπές στο κατεστημένο πολιτικό σύστημα. Ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων άλλαξε, με την εκτόπιση κορυφαίων ηγετών, με τη σημαντική απήχηση νέων προεδρικών υποψηφίων και με την εντυπωσιακή άνοδο της ακροδεξιάς ηγέτιδας Μαρίν Λεπέν.

Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε ο Αμπέλ Χερμέλ, γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας «Groupe Radical, Républicains, Démocrates, Progressistes», αναφέρεται στο διακύβευμα των προεδρικών εκλογών. Δίνει έμφαση στην κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και οι αναποτελεσματικές πολιτικές των τελευταίων ετών, προκαλώντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια από την οποία επωφελείται η ακροδεξιά.

Επισημαίνει επίσης τις ολέθριες συνέπειες των σκληρών μέτρων λιτότητας που επιβάλλονται στην Ελλάδα, γονατίζουν τη χώρα και συντρίβουν τον ελληνικό λαό. Εκτιμά ότι η Γαλλία οφείλει να συνεχίσει την πολιτική υποστήριξης της Ελλάδας, την παραμονή της στην ΕΕ και την ελάφρυνση του χρέους. Πιστεύει ότι η Ευρώπη θα ανακάμψει όταν προωθήσει κοινές πολιτικές, φιλοσοφικές, πολιτιστικές αξίες της που συνιστούν τον κοινό μας θησαυρό.

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές αποκαλύπτουν μια βαθιά αμφισβήτηση του κατεστημένου πολιτικού συστήματος. Πως διαμορφώνεται σήμερα ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων;

Η πολιτική παράδοση στη Γαλλία ήταν ο διπολισμός, η κλασική ιδεολογική αντιπαράθεση αριστεράς - δεξιάς. Τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται το φαινόμενο της αποσύνθεσης του πολιτικού τοπίου. Η πολιτική προσφορά δεν ανταποκρίνεται στη νέα τάση του γαλλικού λαού, την αναζήτηση καινούργιων ιδεών και προτάσεων. Αυτή η αντινομία πήρε διαστάσεις με την άνοδο τής ακροδεξιάς και την αναρρίχηση δυνάμεων που εκφράζουν την τάση αμφισβήτησης του συστήματος. Η οικονομική κρίση προστέθηκε στην ιδεολογική αντιπαράθεση και αυτή η σύγχυση εντάθηκε σημαντικά στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του Φρανσουά Ολάντ. Από τη μια πλευρά έχουμε μια κυβερνητική αριστερά που δείχνεται ολοένα πιο αδύναμη να παράσχει κοινωνική προστασία, από την άλλη πλευρά έχουμε μια αριστερά αμφισβήτησης και διαμαρτυρίας, η οποία επιδιώκει να εδραιώσει τη δύναμή της με μια έντονη επικοινωνιακή έφοδο.

- Ποιες είναι οι συνέπειες των σημερινών πολιτικών ανακατατάξεων;

Με το παλιό σύστημα της επταετούς προεδρικής θητείας η «συγκατοίκηση» αριστεράς - δεξιάς στην προεδρική και κυβερνητική εξουσία δημιουργούσε κινητικότητα και η πλειοψηφία εξέφραζε διαφορετικές τάσεις του εκλογικού σώματος. Σήμερα έχουμε πενταετή θητεία και υπάρχει ταύτιση της προεδρικής και της κυβερνητικής πλειοψηφίας, οπότε ενισχύθηκε η τάση «εναλλαγής» εξουσίας. Η κεντροδεξιά υπέστη φθορά με μια δεκαετή διακυβέρνηση από το 2002. Στις προεδρικές εκλογές του 2012 οι ψηφοφόροι  επέλεξαν τον υποψήφιο της αριστεράς Φρανσουά Ολάντ. Στη διάρκεια της θητείας του, η σοσιαλιστική κυβέρνησή του αντιμετώπισε σκληρό κίνημα «ανταρσίας», από αντιφρονούντες βουλευτές οι οποίοι αντιμάχονταν συνεχώς την πολιτική του. Σήμερα βρισκόμαστε στο τέλος ενός κύκλου, αφενός της συντηρητικής δεξιάς και αφετέρου του «νέου» Σοσιαλιστικού Κόμματος του Επινέ, που δημιούργησε ο Μιτεράν το 1971, συγκεντρώνοντας σε ένα Κόμμα διαφορετικές τάσεις της αριστεράς.

- Την τελευταία δεκαετία οι Γάλλοι ψηφοφόροι πολύ σύντομα μετά από την εκλογή ενός προέδρου, αρχίζουν να δυσανασχετούν, να εξεγείρονται και να αντιπαρατίθενται στον ηγέτη που ψήφισαν, μέχρι να τον «αδειάσουν». Με το κίνημα «εκκαθάρισης» που προωθεί σήμερα η ριζοσπαστική αριστερά, εκτοπίσθηκαν πολιτικά, ο Φρανσουά Ολάντ, ο Νικολά Σαρκοζί, ο Αλάιν Ζιπέ, ο Μανουέλ Βάλς. Ποιες είναι οι συνέπειες αυτής της διαρκούς αμφισβήτησης;

Είναι αλήθεια ότι ο γαλλικός λαός τιμωρεί ολοένα πιο σκληρά τους ηγέτες για τα λάθη τους. Γιατί οι Γάλλοι έχουν αγανακτήσει για υποσχέσεις των πολιτικών που δεν εκπληρώνονται. Γι' αυτό έχουμε σήμερα το φαινόμενο της ανόδου ενός προεδρικού υποψηφίου όπως ο Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος φαίνεται ότι κατάλαβε αυτό το πρόβλημα και προτιμάει να μην δίνει μεγάλες υποσχέσεις. Με υποσχέσεις που δεν μπορούν να τηρήσουν, οι πολιτικοί εκτίθενται ολοένα πιο σύντομα σε κυρώσεις από τους Γάλλους.

- Έτσι όμως σημειώνεται άνοδος του λαϊκισμού και επικρατούν ακραίες τάσεις.

Οι Γάλλοι ψηφοφόροι αντιδρούν προς όσους υπόσχονται και δεν τηρούν τις υποσχέσεις. Στρέφονται προς τους εξτρεμιστές, κυρίως για να γνωστοποιήσουν την αποδοκιμασία τους, την απάρνηση προς τους εκπροσώπους των κυβερνητικών κομμάτων. Δεν εύχονται πραγματικά να εφαρμοστούν τα προγράμματα των εξτρεμισμών, αλλά βλέπουμε ότι το ποσοστό των ψηφοφόρων που ψηφίζουν την ακροδεξιά αυξάνεται. Στη Γαλλία η ψήφος προς το ακροδεξιό «Εθνικό Μέτωπο» δεν είναι μόνο ένδειξη διαμαρτυρίας ή απόγνωσης. Είναι ψήφος που εκφράζει «προσχώρηση», όχι απαραιτήτως στην ιδεολογία και στις προτάσεις που υπερασπίζουν οι λεπενικοί υποψήφιοι, αλλά προσχώρηση στο κίνημα  μομφής κατά των αναποτελεσματικών πολιτικών που εφαρμόστηκαν. Οι ψηφοφόροι παίζουν με τις ετικέτες αριστερά - δεξιά και ο κεντρώος υποψήφιος Εμμανουέλ Μακρόν το κατάλαβε αυτό, οπότε δηλώνει ότι δεν είναι υποψήφιος της αριστεράς, ούτε της δεξιάς και δεν αποκαλύπτει τι αντιπροσωπεύει και με ποιον θα κυβερνήσει.

- Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στις προεδρικές εκλογές θα αντιπαρατεθούν τέσσερις πολιτικές δυνάμεις, αριστερά, κέντρο, δεξιά, ακροδεξιά. Στις βουλευτικές εκλογές θα υπάρξει αυτόνομη πλειοψηφία;

Στη Γαλλία η πλειοψηφία και η αντιπολίτευση διαμορφώνονται σε σχέση με το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών. Μετά από την εκλογή προέδρου η εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο επιλέγεται με άμεσες βουλευτικές εκλογές. Όσοι υποστηρίζουν τον Πρόεδρο ανήκουν στην πλειοψηφία, όσοι τον αντιμάχονται ανήκουν στην αντιπολίτευση. Δεν αποκλείεται με τον σημερινό συσχετισμό δυνάμεων, όποιος και να είναι ο πρόεδρος, να έχει σχετική κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οπότε θα κυβερνήσει με έναν συνασπισμό. Σε μια τέτοια περίπτωση θά είναι πιο δύσκολη η διακυβέρνηση.

- Στο Σοσιαλιστικό Κόμμα η αντιπαράθεση της  ριζοσπαστικής και της σοσιαλδημοκρατικής τάσης, προκάλεσε διχασμό. Η ιδεολογική ρωγμή μπορεί να οδηγήσει σε διάσπαση;

Το σύστημα των προκριματικών εκλογών είναι θανατηφόρο. Γιατί προκαλεί διχασμό και γιατί υπεισέρχονται στις εσωκομματικές αυτές εκλογές ψηφοφόροι από άλλα Κόμματα που δημιουργούν αντιπερισπασμό. Παγιδεύουν την ηγεσία του Κόμματος, η οποία χάνει την κυριαρχία και δεν ελέγχει πλέον τη διαδικασία επιλογής του προεδρικού της υποψηφίου. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα απέφυγε τη διάσπαση αλλά στο συνέδριό του μετά τις εκλογές θα υπάρξει αντιπαράθεση της σοσιαλιστικής πλειοψηφίας του Κόμματος, με την μειοψηφία που αντιπροσωπεύουν οι «αντάρτες» εκπρόσωποι της ριζοσπαστικής αριστεράς. Αν στο Σοσιαλιστικό Κόμμα υπερισχύσει η αριστερίστικη τάση, θά αποδυναμωθεί. Ας ελπίσουμε οι δύο τάσεις να μην συνεχίσουν τον αδελφοκτόνο πόλεμό τους στο Κοινοβούλιο με συνέχεις αντιπαραθέσεις. Θα είναι δύσκολο ασφαλώς να ξαναβρούν οι σοσιαλιστές τη συλλογική κουλτούρα στην καθημερινή άσκηση της κοινοβουλευτικής δράσης, που έχασαν στη διάρκεια της πενταετούς θητείας του Ολάντ. Όμως η συλλογική πολιτική δράση είναι απαραίτητη. Διαφορετικά κινδυνεύουν με διάσπαση.

- Η άνοδος της ακροδεξιάς προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη και σε διεθνές επίπεδο. Ποια είναι η εκτίμησή σας για ενδεχόμενη νίκη της Μαρίν Λεπέν στις προεδρικές εκλογές;

Επιφυλάσσομαι να κάνω προγνωστικά. Είναι ένα ενδεχόμενο που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε, λόγω της γενικής κατάστασης που αναλύσαμε. Το εκλογικό πλειοψηφικό σύστημα με δυο εκλογικούς γύρους κάνει την υπόθεση αυτή λιγότερο πιθανή από ότι θά ήταν σε μία αγγλοσαξονική χώρα, όπως η Αγγλία, ή η Αμερική, που έχουν έναν εκλογικό γύρο με μια μόνο εκλογή. Αρκεί να έλθει πρώτος σε ποσοστά ένας υποψήφιος για να νικήσει. Η ανησυχία που εκδηλώνεται σε οικονομικούς κύκλους είναι αλόγιστη, γιατί αν η Μαρίν Λεπέν έλθει πρώτη στον α' γύρο τον Απρίλιο, αυτό δεν σημαίνει ότι θα νικήσει στον β' γύρο τον Μάιο. Αλλά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την εκδοχή νίκης. Γιατί η ψήφος υπέρ της ηγέτιδας του Εθνικού Μετώπου μπορεί να θεωρηθεί από συντηρητικούς ψηφοφόρους ως προσχώρησή τους στη δεξιά, αν ο αντίπαλος της Λεπέν εκφράζει μια πολιτική τάση που δεν τους αντιπροσωπεύει.

- Η Ελλάδα έχει λάβει υποστήριξη από τη Γαλλία στις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πως θα διαμορφωθούν οι ελληνογαλλικές σχέσεις με μια νέα πολιτική ηγεσία;

Αυτό που πιστεύω ακράδαντα είναι η συνέχιση των κρατικών δεσμεύσεων και ο σεβασμός των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η Γαλλία. Αυτό που περιμένω από τον Πρόεδρο της Γαλλίας όποιος και να είναι, ακόμα και η Μαρίν Λεπέν, είναι να σεβαστούν τις διεθνείς συμφωνίες της Γαλλίας, τις ευρωπαϊκές συνθήκες που έχουν υπογράψει και να τηρηθούν οι υποσχέσεις που δόθηκαν. Ο Πρόεδρος Ολάντ εκδήλωσε πάντοτε τη θέλησή του να υποστηρίξει την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωζώνη. Υπάρχει μια συνέχεια από την εποχή του Ζισκάρ ντ΄Εστέν ο οποίος προώθησε την ένταξη στης Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με κριτήρια πιο πολύ πολιτικά παρά οικονομικά. Η Γαλλία ανέλαβε τις ευθύνες της στην προώθηση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Ελλάδας. Η Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει από τον προσεχή Πρόεδρο να σεβαστεί τη συνέχεια της εκπλήρωσης των υποσχέσεων που δόθηκαν από προηγούμενους προέδρους για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, στην ΕΕ.

- Πώς βλέπετε εσείς τη γαλλική συμπαράσταση που θα μπορούσε να δοθεί στην  Ελλάδα;

Η Γαλλία είναι υπέρ του να βρεθεί λύση από τους πολιτικούς και οικονομικούς φορείς για τις οικονομικές δυσκολίες της Ελλάδας. Είμαι υπέρ του να μην ταπεινώνεται η Ελλάδα από τα μέτρα που επιβάλλονται από τους πιστωτές, οι οποίοι νομίμως ως χρηματοδότες ζητούν την εξόφλησή τους, αλλά επιτέλους δεν μπορούν να γονατίσουν τη χώρα και να συντρίψουν τον ελληνικό λαό. Γιατί αν γονατίσεις μια χώρα και καταστρέψεις τον λαό της δεν θα εισπράξεις το χρέος. Η Γαλλία πρέπει να συνεχίσει να ενεργεί προς την κατεύθυνση της υποστήριξης της Ελλάδας.

- Η Ελλάδα πιέζεται για να λάβει πρόσθετα σκληρά μέτρα λιτότητας και οι υποσχέσεις για ελάφρυνση του χρέους δεν υλοποιούνται. Πώς μπορεί η χώρα να βοηθηθεί για να βγει από την κρίση;

Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αυτό είναι αναπόφευκτο, γιατί το χρέος είναι ανυπέρβλητο. Το ποσοστό του ελλείμματος του προϋπολογισμού και το ύψος του δημοσίου χρέους, ούτως ή άλλως δεν επιτρέπουν στην Ελλάδα να ανακάμψει. Από τη στιγμή που η κατάσταση αυτή οδηγεί σε αδιέξοδο, οι πιστωτές, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, οφείλουν να καταλάβουν ότι πρέπει να εγκαταλείψουν ένα μέρος του χρέους, όπως γίνεται με ένα άτομο που βρίσκεται σε προσωπική χρεοκοπία ή σε κατάσταση υπερχρέωσης. Η Ελλάδα είναι υπερχρεωμένη. Είναι απαραίτητο να ελαφρύνει το βάρος  της χρέωσης. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται να δοθούν αντισταθμίσματα, με διάφορα οικονομικά και διαρθρωτικά μέτρα.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι μια χώρα με φυγόδικο φορολογικό σύστημα, ή μια χώρα στην οποία ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ή μια χώρα που λειτουργεί μόνο από υπηρεσίες και με τον τουρισμό. Η χώρα οφείλει να αναπροσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό σύστημα που λειτουργεί δυναμικά στη διεθνή αγορά. Οπότε χρειάζεται ένα σύμφωνο συνεταιρισμού, ανάμεσα στους πιστωτές και στην ελληνική κυβέρνηση, για να μην επιβάλλεται αυτή η πίεση με ολοένα πιο αυστηρά μέτρα που δεν φέρνουν αποτέλεσμα, αποξηραίνουν την χώρα και δημιουργούν θύλακες μιζέριας. Αυτό δεν οδηγεί πουθενά και είναι αντιπαραγωγικό.

- Πώς βλέπετε το μέλλον της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης στην συγκυρία της οικονομικής κρίσης και σε σχέση με τις διεθνείς εξελίξεις που προκάλεσε η εκλογή του Τράμπ και το Brexit;  

Μπορούμε να δώσουμε ένα θετικό μήνυμα αν προσπαθήσουμε να δούμε πέρα από τις δυσκολίες της οικονομικής κρίσης, ή τους διχασμούς που οξύνουν τους εθνικισμούς και αν μπορέσουμε να θυμηθούμε όσα μας ενώνουν. Η Ευρώπη είναι ένας χώρος που βασίζεται στο κράτος δικαίου, στην προσκόλληση σε μια ίδια κοινότητα, φιλοσοφική, νομική και πολιτιστική. Ακόμα και σε πολιτικό επίπεδο η συνοχή των λαών εκδηλώνεται με κοινά αποδεκτούς κανόνες που ισχύουν νομικά και εφαρμόζονται. Άλλωστε η Μεγάλη Βρετανία, η οποία εγκατέλειψε την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξέφρασε με αυτή την έξοδο brexit την πολιτιστική ασυμβατότητα που υπήρχε ανάμεσα σε δύο νομικά συστήματα τα οποία ανέκαθεν αντιπαρατίθενται.

Η Αμερική του Τράμπ εκδηλώνει μια αρρενωπή και ωμή δύναμη, που δεν ανταποκρίνεται στους ευρωπαϊκούς αρχέγονους θεσμούς. Δεν είναι στη νοοτροπία του ευρωπαίου αυτός ο τρόπος διαπραγμάτευσης και πολιτικών σχέσεων. Οπότε πρέπει να βασιστούμε στο δικό μας κράτος δίκαιου, στην ανάγκη να επιβεβαιώσουμε την ενότητα του πολιτιστικού και νομικού μας μοντέλου. Αυτή είναι η δική μας δύναμη, κάτι που ξεχνάμε πολύ συχνά στον πολυπολικό σημερινό κόσμο. Ας ξεκινήσουμε από ό,τι είναι αναγκαίο, ας ξεκινήσουμε από τα υπάρχοντα επιτεύγματα κι από ό,τι είναι εφικτό, για να φτάσουμε στο επιθυμητό. Είναι πολύ σημαντικό το να μην φοβόμαστε την ένταξή μας στην Ευρώπη ως οικονομική ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται ως επί το πλείστον στην πολιτιστική μας σύνδεση, στις πολιτικές μας  ανταλλαγές. Αυτό που κάνει να υπάρχει η Ευρώπη ως διεθνής δύναμη, είναι η πολιτιστική, νομική και φιλοσοφική κοινή μας ταυτότητα.

Who is who

Ο Αμπέλ Χερμέλ, είναι γενικός γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας «Groupe Radical, Républicains, Démocrates, Progressistes», που αντιπροσωπεύει το Ριζοσπαστικό Κόμμα της Αριστεράς «Parti Radical de Gauche» PRG το οποίο έχει συμπράξει συμμαχία με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ειδικός αναλυτής της πολιτικής,ο Αμπέλ Χερμέλ ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοτικός σύμβουλος στην πόλη Λυνεβίλ. Στη συνέχεια διηύθυνε το γραφείο του Δημάρχου της 4ης παρισινής συνοικίας. Το 2000 ξεκίνησε συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Εκπλήρωσε καθήκοντα κοινοβουλευτικού συνεργάτη στη Σοσιαλιστική Ομάδα στην Εθνοσυνέλευση, με εξειδίκευση σε ποικίλα θέματα, εμπόριο, βιοτεχνία, γεωργία, μεταφορές, συνταγματικό δίκαιο, δημοσιονομικός τομέας, εκλογικό σύστημα, τοπική αυτοδιοίκηση. Τον Σεπτέμβριο του 2012 άλλαξε πολιτική ετικέτα και προσχώρησε στο «Ριζοσπαστικό Κόμμα της Αριστεράς».

                                                                                                                 ***

                                                       LIBERAL.gr

                                                                         Interview de THIERRY MANDON

http://www.liberal.gr/arthro/91718/apopsi/sunenteuxeis/Thierry-Mandon-isonna-antapodosoume-ston-elliniko-lao-tis-thusies-pou-ekanesin.html

«Να ανταποδώσουμε στον ελληνικό λαό τις θυσίες που έκανε»

 Τετάρτη 09 Νοεμβρίου 2016, 00:02 - Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή 11/11/2016, 17:47

Συνέντευξη στην ΗΡΑ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Photo Thiery Mandon 2

(Φωτ. Οκ. Thierry Mandon. Photo by MENESR/X.R.Pictures)Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016

Με κρίση εμπιστοσύνης και με κλίμα αμφισβήτησης, σημαδεύεται το τέλος της θητείας του Γάλλου Προέδρου FrançoisHollande, ενώ στην κυβερνητική πλειοψηφία κυριαρχούν οι διχασμοί των σοσιαλιστών βουλευτών. Σε αυτή την περίοδο αποσταθεροποίησης, οι δημοσκοπήσεις συγκλίνουν στις προβλέψεις για ήττα της αριστεράς, νίκη της κεντροδεξιάς και εντυπωσιακή πρόοδο της ακροδεξιάς.

Ο υφυπουργός ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, ThierryMandon, ο οποίος διετέλεσε εκπρόσωπος της Σοσιαλιστικής Ομάδας και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων στην Εθνοσυνέλευση, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αναλυτές της πολιτικής επικαιρότητας. Προσκεκλημένος της «Ένωσης Κοινοβουλευτικών Δημοσιογράφων AJP» ο ThierryMandon ανέλυσε την κρίσιμη πολιτική κατάσταση που διαμορφώθηκε στη Γαλλία έξη μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές.

Σε ερωτήματά μας σχετικά με την κατάσταση στην Ελλάδα και την αναδιάρθρωση του χρέους, εξέφρασε την αλληλεγγύη του για τις προσπάθειες του ελληνικού λαού. Εκτιμά επίσης ότι είναι απαραίτητη η αναδόμηση των ευρωπαϊκών θεσμών, προκειμένου να αντιπροσωπεύονται ουσιαστικά τα εθνικά Κοινοβούλια και να μπορούν να προωθούν τα εθνικά τους αιτήματα. Εκτιμά ότι οι χώρες του Νότου, μπορούν να συμβάλουν θετικά στην αναμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να εκπληρώνει τον δημοκρατικό της ρόλο.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πτώση-ρεκόρ του FrançoisHollande και εκφράζουν τη δυσφορία των Γάλλων για την πολιτική της κυβέρνησης. Ο ThierryMandon σχολιάζει αυτή την κατάσταση δυσμένειας, επισημαίνοντας ότι «υπάρχει μια πτώση δημοφιλίας Hollande στις δημοσκοπήσεις, αλλά από τις ηγετικές προσωπικότητες κανένας δεν έχει εξαιρετική δημοφιλία». Επισημαίνει ότι «σε μια περίοδο που προετοιμάζονται οι προκριματικές εκλογές χάνουμε πολύ καιρό στο να αναρωτιόμαστε ποιος θα είναι υποψήφιος. Το πραγματικό μας ερώτημα πρέπει να είναι γιατί δημιουργήθηκε αυτή η μείωση δημοφιλίας; Ποια είναι η εκτίμηση μας για τον απολογισμό της θητείας του FrançoisHollande; Σημαντικό θα ήταν να κάνουμε αυτοκριτική και να διαμορφώσουμε μια νέα πλατφόρμα. Να εργαστούμε για να παρουσιάσουμε ένα πρόγραμμα για το μέλλον».

Ο ThierryMandon υπήρξε ο πρώτος πολιτικός ο οποίος υποστήριξε τη διεξαγωγή των προκριματικών εκλογών στη Γαλλία, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στους σοσιαλιστές. Σήμερα έχει πλέον επιβληθεί ο θεσμός προκριματικών εκλογών για την επιλογή των προεδρικών υποψηφίων, στην αριστερά και στη δεξιά. Σε ερώτημα για το αν εξακολουθεί να υποστηρίζει τη χρησιμότητα τους και αν θεωρεί ότι νομιμοποιείται ο υποψήφιος που επιλέγεται σε τέτοιες εκλογές, εξηγεί ότι ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων άλλαξε με τις προκριματικές εκλογές. «Παρατηρώ ότι αν δεν υπήρχαν προκριματικές εκλογές, το πολιτικό τοπίο των προσεχών προεδρικών εκλογών θα ήταν ριζικά διαφορετικό από αυτό που διαμορφώνεται σήμερα. Ο NicolasSarkozy θα ήταν ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων. Αν Hollande αποφάσιζε να θέσει υποψηφιότητα, αυτός θα ήταν ο υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Οι πράσινοι θα εκπροσωπούνταν από την πρώην ηγέτιδα τους CécileDuflot. Οι προκριματικές εκλογές είναι μια διαδικασία που εισάγει περισσότερη δημοκρατία στην επιλογή του υποψηφίου, αλλά αυτό παράγει αποτελέσματα που ενδέχεται να είναι διαφορετικά από εκείνα που παράγουν τα Κόμματα. Οι φυσιολογικές επιλογές των Κομμάτων κινδυνεύουν να ανατρέπονται συχνά ή διαρκώς, από τη λογική των προκριματικών εκλογών.

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

- Είναι ριψοκίνδυνο για τον FrançoisHollande να συμμετάσχει στις προκριματικές εκλογές;

Ασφαλώς. Οι προκριματικές εκλογές είναι ριψοκίνδυνες για όλους τους υποψηφίους. Όποιος αποφασίσει να συμμετάσχει αντιμετωπίζει μια δοκιμασία. Είναι η ώρα της επιλογής και ο υποψήφιος νομιμοποιείται με τη δημοκρατική διαδικασία. Γιατί δεν επιλέγεται μόνο επειδή ανήκει σε ένα Κόμμα αλλά εκλέγεται από τους ψηφοφόρους οι οποίοι αναγνωρίζονται στην παράταξη που αντιπροσωπεύει και του επιτρέπουν να είναι προεδρικός υποψήφιος.

- Ο πρωθυπουργός ManuelValls δήλωσε ότι αν η αριστερά συνεχίσει να υποθάλπεται από τους διχασμούς θα μπορούσε «να βγει από την ιστορία». Ποια είναι η γνώμη σας;

Η αριστερά μπορεί να πληγεί από ένα ατύχημα αλλά θα ξαναγεννηθεί. Υπάρχει ανάγκη για Κόμματα που προωθούν πολιτικές στήριξης των ασθενέστερων τάξεων στις σύγχρονες κοινωνίες. Ο κίνδυνος ατυχήματος, μάς απειλεί εμάς, αλλά και τη δεξιά γιατί δεν βρισκόμαστε πλέον σε πόλωση με τον διπολισμό αριστερά δεξιά. Περάσαμε στον «τρικομματισμό» με 3 μεγάλες εκλογικές δυνάμεις (αριστερά - κεντροδεξιά - ακροδεξιά). Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα. Η κατάσταση που δημιουργήθηκε είναι ριψοκίνδυνη. Στον δεύτερο εκλογικό γύρο των προεδρικών εκλογών ένα από τα τρία μεγάλα Κόμματα δεν θα εκπροσωπηθεί. Επίσης άγνωστο είναι πως θα διαμορφωθεί η ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου στις βουλευτικές εκλογές του 2017. Ποιες θα είναι οι στρατηγικές συμμαχίας ανάμεσα στους μεν και στους δε. Το θέμα αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας της δεξιάς. Η συντηρητική δεξιά θα αναζητήσει συμμάχους στην ακροδεξιά αν δεν συγκεντρώσει στις βουλευτικές εκλογές την πλειοψηφία; Σε μία τέτοια περίπτωση θα υπάρξουν μεγάλες εντάσεις.

- Ο Γάλλος Πρόεδρος αντιμετωπίζει έντονες κριτικές και αντιδράσεις για αμφιλεγόμενες εκμυστηρεύσεις του σε ένα βιβλίο δημοσιογράφων. Ποια είναι η αντίδραση σας σχετικά με μια τέτοια κατάσταση που διακυβεύει το προεδρικό κύρος;

Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα της θητείας του FrançoisHollande, η μείωση της ανεργίας, η βελτίωση στους οικονομικούς δείκτες, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αλλά βλέπουμε ότι έχει δημιουργηθεί ένα σπιράλ ψυχοδράματος, που βυθίζει την πολιτική ζωή σε μια διαρκή ένταση και που μάς πλήττει, γιατί ασκούμε την εξουσία και αντιμετωπίζουμε μια αδικία. Μπορεί να υπάρχει εποικοδομητική κριτική για την προεδρική θητεία, αλλά δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια τέτοια κρίση δημοτικότητες που είναι κατά κάποιο τρόπο αφύσικη και παράλογη.

- Ορισμένοι προεδρικοί υποψήφιοι στη Γαλλία, καταγγέλλουν την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται προκαλώντας κρίσεις και πολλαπλά προβλήματα σε ορισμένα κράτη μέλη. Ποια είναι η άποψή σας;

Η Ευρώπη έχει ανάγκη από νέους αρχιτέκτονες και δεν έχει ανάγκη από εισαγγελέα! Γιατί βλέπουμε τις δυσκολίες της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, διαπιστώνουμε τις δυσκολίες λειτουργίας της. Το θέμα σήμερα για όσους αγαπούν την Ευρώπη είναι πώς θα ορθοποδήσουμε αυτό το ίδρυμα της ΕΕ. Δεν είναι πλέον θέμα πειθαρχικών μέτρων, ή διακανονισμού λογαριασμών ανάμεσα σ΄αυτή ή την άλλη γειτονική χώρα, για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Το θέμα είναι πως θα μπορέσουμε να κάνουμε μια πραγματική εκκίνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

- Εσείς πως βλέπετε την αναδόμηση της Ευρώπης προκειμένου να βγούμε από την κρίση;

Βλέπω δύο μεγάλα έργα για την ανόρθωση της Ευρώπης. Το πρώτο είναι η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε για να βρούμε σύμβολα συλλογικής δράσης κοινού ενδιαφέροντος στις ευρωπαϊκές χώρες. Σήμερα έχουμε την εντύπωση ότι η Ευρώπη δεν φέρνει τίποτε άλλο παρά προβλήματα και δεν διαπιστώνουμε συγκεκριμένα να αλλάζει θετικά τη ζωή πολλών εκατομμυρίων ατόμων. Θα πρέπει να εργαστούμε για την εκπόνηση κοινών προγραμμάτων, όπως το Εrasmus, να δούμε τι πρέπει να κάνουμε για τους Ευρωπαίους φοιτητές που ζουν στην ΕΕ. Να προωθήσουμε κοινά θέματα που αφορούν την υγεία, την έρευνα, την τεχνολογία, να συνδεθούμε σε μια κοινή δράση επωφελή για όλους.

Δεύτερη φροντίδα μας είναι να βρούμε τα μέσα για να περάσουμε σε μια διοικητική ρύθμιση της Ευρώπης και προπάντων του ευρώ. Να απαγκιστρωθούμε από το Σύμφωνο σταθερότητας, τα αυστηρά κριτήρια, να προωθήσουμε ένα δημοκρατικό όραμα, να δημιουργήσουμε μια δεύτερη Βουλή που θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει τα Εθνικά Κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών και που θα αποφασίζει για τους δημοσιονομικούς κανόνες που θα μοιράζονται οι ευρωπαϊκές χώρες.

Thiery Mandon 25e fete de la Science 2

(Φωτ. Ο ThierryMandon στην 25η γιορτή των επιστημών. Photo by MENESR/X.R.Pictures)

- Η Γαλλία υποστηρίζει το ελληνικό αίτημα για την αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά δεν υπάρχει πρόοδος προς το παρόν. Πως μπορεί να υλοποιηθεί μια αναδιάρθρωση ή ελάφρυνση του χρέους;

Το σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα καθιστά πολύπλοκη κάθε διαπραγμάτευση για την ελάφρυνση του χρέους ενός αριθμού χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Όμως η διευθέτηση είναι απαραίτητη. Θεωρώ ότι πρέπει να καταφέρουμε να καταλήξουμε στο θέμα του χρέους. Η Γαλλία προωθεί πολύ αυτή τη διευθέτηση. Αν υπάρξουν αύριο θεσμικές εξελίξεις και ιδίως ένα δεύτερο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα αποφασίζει για τους κανόνες της σταθερότητας μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, αυτό θα συνοδεύονταν αναγκαστικά από μια μορφή αμοιβαιότητας ενός μέρους του χρέους σε έναν αριθμό χωρών.

- Ποια είναι η εκτίμησή σας για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα;

Πιστεύω ότι η Ελλάδα έκανε εξαιρετικές προόδους. Αυτές δεν έγιναν μόνο από τα θεσμικά όργανα και την πολιτική εκπροσώπηση της χώρας, αλλά έγιναν και από τον ελληνικό λαό που έμπρακτα πλήρωσε με θυσίες ζωής τις προσπάθειές του. Πρέπει τώρα να ανταποδώσουμε στην Ελλάδα ένα μέρος των προσπαθειών που κατέβαλε, ειδικότερα με μια ελάφρυνση του χρέους της χώρας.

- Πώς βλέπετε τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στην Ισπανία;

Η Ισπανία είναι μια πρόσφατη δημοκρατία, που διστάζει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο μοντέλα, τις ομοσπονδιακές και τις εθνικές μορφές ρυθμίσεων. Τελικά σήμερα μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται, να δημιουργεί απασχόληση, με εθνικές κυβερνήσεις που είναι αρκετά αδύναμες. Πιστεύω ότι έχει γεννηθεί μπροστά στα μάτια μας μια πολιτική ισορροπία, μεταξύ μιας εθνικής διακυβέρνησης που είναι εύθραυστη, που αναζητά τον δρόμο της και σε ισπανικές περιφέρειες που συνεχίζουν την πορεία τους. Θα τα καταφέρουν, αλλά πιστεύω ότι μια νέα ισορροπία μεταξύ του κέντρου και των περιφερειών θα γεννηθεί από αυτή την κρίση.

- Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης μπορούν να συμβάλουν στην προώθηση μιας αναμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Ένας ορισμένος αριθμός χωρών της Νότιας Ευρώπης πρωτοστάτησε στη γέννηση του ευρωπαϊκού πνεύματος. Έξη χώρες δημιούργησαν την ΕΕ, μεταξύ των οποίων η Ιταλία και η Γαλλία. Οι Ισπανοί, οι Πορτογάλοι, είναι εξαιρετικά προσηλωμένοι στην ευρωπαϊκή ιδέα. Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης είναι μέρος των δυνάμεων που μπορούν να κάνουν να γεννηθεί μια Ευρώπη πιο δημοκρατική από ότι σήμερα.

- Το θέμα της «ενσάρκωσης του Προεδρικού αξιώματος» βρίσκεται στο επίκεντρο της γαλλικής επικαιρότητας, στην οποία κυριαρχούν κριτικές κατά του FrançoisHollande και αμφισβήτηση του προεδρικού του κύρους, από τη δεξιά αλλά και από μέλη της πλειοψηφίας. Πως εξηγείτε αυτό το κλίμα φθοράς εξουσίας;

Η ανάλυσή μου είναι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα «ενσάρκωσης του προεδρικού αξιώματος». Αυτό το κλίμα αμφισβήτησης διαμορφώθηκε μετά από τον περιορισμό της προεδρικής θητείας από εφταετία σε πενταετία. Το συνταγματικό σύστημα άλλαξε και έκτοτε ο Πρόεδρος οφείλει να είναι πανταχού παρόν, να λύνει πολλαπλά αιτήματα, να αναλώνεται σε δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, να είναι υπόλογος για τα πάντα, να αναμιγνύεται σε μικρές ή μεγάλες διενέξεις, να εμπλέκεται σε όλα τα προβλήματα. Οπότε ο Πρόεδρος βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη γραμμή του πυρός και δίνει μάχες σε όλα τα μέτωπα. Αυτή η κατάσταση τον τραβάει προς τα κάτω, τον αποδυναμώνει. Γίνεται στόχος εχθροπραξιών, εισπράττει κριτικές, απόρριψη. Το ίδιο κλίμα αντιμετώπισε ο Σιράκ στην δεύτερη θητεία του, μετά από αυτόν ο Sarkozy, τώρα Hollande και ο επόμενος θα υποστεί τα ίδια. Πρόκειται για ένα καθοδικό σπιράλ, ένα ψυχόδραμα φθοροποιό και παράλογο που σαρώνει τα πάντα στον πολιτικό χώρο. Σήμερα πλήττεται ο Hollande, αύριο θα πληγεί ο επόμενος...

- Οι διενέξεις στο Σοσιαλιστικό Κόμμα προκαλούν ανησυχία και τροφοδοτούν εικασίες για έκρηξη. Οι εσωκομματικές έριδες μπορούν να προκαλέσουν διάσπαση του Κόμματος;

Δεν το πιστεύω. Πάντα είχαμε διαφωνίες και ιδεολογικά ρεύματα στην ιστορία του Σ.Κ. Υπάρχουν εντάσεις ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ιδεολογικές οικογένειες που αποφάσισαν παρά τα σκαμπανεβάσματα, τις διενέξεις, να συμβαδίσουν και να συγκατοικήσουν. Οι εντάσεις είναι έντονες, οι διαφωνίες είναι πραγματικές, άλλα όχι ανυπέρβλητες. Πιστεύω ότι μπορούμε να συμφιλιώσουμε τις δύο οικογένειες, πρέπει όμως να έχουμε τη θέληση γι’ αυτό.

Σύντομη βιογραφία

Ο ThierryMandon είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες της νέας γενιάς στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Πρώην γενικός σύμβουλος στο Δήμο και κατόπιν Δήμαρχος της περιοχής Ris-Orangis, ασκούσε καθήκοντα εκπροσώπου της Σοσιαλιστικής κοινοβουλευτικής ομάδας και συμμετείχε στην επιτροπή Οικονομικών υποθέσεων της Εθνοσυνέλευσης, μέχρι την είσοδό του στην κυβέρνηση. Διορίστηκε τον Ιούνιο του 2014 Υφυπουργός για τις κρατικές μεταρρυθμίσεις και την απλούστευση της διοίκησης. Τον Ιούνιο του 2015 διορίστηκε υφυπουργός για την Ανώτατη Εκπαίδευση και την Έρευνα.

 

                                                     LIBERAL.GR

http://www.liberal.gr/arthro/86667/apopsi/sunenteuxeis/Jean-Christophe-Cambadelis-isono-tsipras-kaleitai-na-apofugei-tin-exegersi-tou-laou-kai-tis-kuroseis-tis-agorassin.html

Jean-Christophe Cambadélis: «Ο Τσίπρας καλείται να αποφύγει την εξέγερση του λαού και τις κυρώσεις της αγοράς»

 

Jean-Christophe Cambadélis: «Ο Τσίπρας καλείται να αποφύγει την εξέγερση του λαού και τις κυρώσεις της αγοράς»

O Jean-Christophe Cambadélis, πρώτος γραμματέας του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Photo by Mathieu Delmestre.

Έξη μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, τα κόμματα προετοιμάζουν πυρετωδώς την προεκλογική τους εκστρατεία, με την κινητοποίηση των υποψηφίων που θα διεκδικήσουν σε προκριματικές εκλογές το προεδρικό χρίσμα. Οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν στροφή των ψηφοφόρων προς τα Δεξιά και θεαματική άνοδο της Ακροδεξιάς. Ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, βουλευτής ελληνικής καταγωγής, Jean-Christophe Cambadélis ανέλαβε από το 2014 την αναδόμηση και τον εκσυγχρονισμό του Σ.Κ.

Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε αναφέρεται στις πολλαπλές κρίσεις που αντιμετωπίζει η Γαλλία, στην ανάγκη συσπείρωσης της Αριστεράς, επισημαίνοντας την ανησυχητική άνοδο των λαϊκίστικων κομμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκφράζει τη συμπαράστασή του στις προσπάθειες της Ελλάδας για την έξοδο από την κρίση, υποστηρίζει την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και καλεί σε κινητοποίηση των λαών και των κυβερνήσεων, προκειμένου να επιτευχθούν οι απαραίτητες θεσμικές αλλαγές για την αναμόρφωση της Ε.Ε.

Οι προκριματικές εκλογές του Σοσιαλιστικού Κόμματος θα διεξαχθούν τον Ιανουάριο και ο Γάλλος Πρόεδρος, François Hollande, θα ανακοινώσει αν είναι υποψήφιος τον Δεκέμβριο, μετά από τις προκριματικές εκλογές της Δεξιάς που θα γίνουν τον Νοέμβριο. Σε ερώτημά μας για το πώς αντιμετωπίζει την άνοδο της Δεξιάς στις δημοσκοπήσεις, ο Christophe Cambadélis απαντά πως «η προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων δείχνει ότι όλοι συμφωνούν σε μια πολύ δεξιά οικονομική πολιτική θατσερικού τύπου. Είναι σαφές ότι θα κάνουν μια φιλελεύθερη κάθαρση».

Συνέντευξη στην Ήρα Φελουκατζή

Επιδιώκετε να πείσετε τους εταίρους της Αριστεράς ότι είναι απαραίτητη η ενότητα για να επιτευχθεί νίκη στις γαλλικές προεδρικές εκλογές. Αλλά τα κόμματα της Αριστεράς και οι Πράσινοι προωθούν ανεξάρτητες υποψηφιότητες. Πού οδηγεί ο διασκορπισμός υποψηφιοτήτων;

Στόχος μου είναι η συγκέντρωση των προοδευτικών δυνάμεων της Αριστεράς, γιατί αν δεν επιτευχθεί η ενότητα, τότε, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών, με νικητή υποψήφιο της Αριστεράς ή της Δεξιάς, στις βουλευτικές εκλογές που θα ακολουθήσουν, η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Αριστεράς κινδυνεύει να είναι αδύναμη, ενώ η Ακροδεξιά θα έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει κοινοβουλευτική ομάδα. Λέω, λοιπόν, στους συμμάχους μας, το ΚΚ και τους Πράσινους, πως στην πορεία για τις εκλογές του 2017 δεν είμαστε υποχρεωμένοι να αυτοκτονήσουμε...

Σε πρόσφατες εκλογές στην Ε.Ε. τα λαϊκίστικα κόμμα σημείωσαν πρόοδο. Οι προειδοποιήσεις που δίνουν οι λαοί με ψήφο διαμαρτυρίας μπορεί να συντελέσουν στην αναδόμηση της Ε.Ε. που προσπάθησαν να προωθήσουν, χωρίς αποτέλεσμα προς το παρόν, ορισμένοι ηγέτες και ο François Hollande;

Πιστεύω ότι τώρα έγινε πλέον συνειδητό πως φτάνουμε σε μια κρίσιμη κατάσταση. Όταν βλέπουμε τα αποτελέσματα της Ακροδεξιάς στη Γερμανία, τη δημαγωγία των λαϊκίστικων κομμάτων, το ενδεχόμενο μίας νίκης της Ακροδεξιάς στη Γαλλία, την ήττα της Ε.Ε. με το Brexit στη Μεγάλη Βρετανία, διαπιστώνουμε ότι σιγά - σιγά οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντιλαμβάνονται πως υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Γιατί σήμερα όλες οι δυτικές δημοκρατίες αντιμετωπίζουν το επικίνδυνο φαινόμενο της ανόδου του εθνικισμού και της ξενοφοβίας.

Μετά από δύο χρόνια διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα, ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με τη σημερινή κατάσταση σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο στην Ελλάδα; Τα αποτελέσματα ανταποκρίνονται στις μεγάλες προσπάθειες και θυσίες του ελληνικού λαού;

Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ο Αλέξης Τσίπας μάχεται μέσα σε μια εξαιρετικά σκληρή κατάσταση. Δύσκολη για τους Έλληνες, που υφίστανται μια βίαιη και ανυπόφορη πολιτική λιτότητας, και επίσης δύσκολη για τις υποχρεώσεις της κυβέρνησης απέναντι σε όσους δάνεισαν χρήματα στην Ελλάδα και θα της δανείσουν κι άλλα ξανά. Οπότε το περιθώριο της κυβέρνησης δεν είναι απλό. Έχει να εκπληρώσει μια διπλή προσπάθεια. Να αποφύγει την εξέγερση του λαού και τις κυρώσεις της αγοράς. Πρέπει να το λάβουμε υπόψιν αυτόν τον διπλό αγώνα, αν θέλουμε να κρίνουμε την κυβέρνηση.

Η έξοδος από την κρίση θα είναι μακρόχρονη; Η Δεξιά θα αντιμετωπίσει τα ίδια προβλήματα με την Αριστερά;

Θα έλεγα ότι η Δεξιά θα έχει τα ίδια και χειρότερα προβλήματα, γιατί το οικονομικό δόγμα της Νέας Δημοκρατίας είναι το φιλελεύθερο σοκ, όπως στη Γαλλία, και πιστεύω ότι η εξόργιση που υποβόσκει στον ελληνικό λαό θα εκδηλωνόταν βίαια. Καταλαβαίνω ότι οι Έλληνες επιθυμούν να βγουν από αυτήν την κατάσταση, αλλά πιστεύω πως η ανόρθωση της Οικονομίας θα γίνει προοδευτικά με μικρά βήματα.

Η Ελλάδα προσπαθεί να επιτύχει αναδιάρθρωση ή ελάφρυνση του χρέους, αλλά συναντά εμπλοκή. Ποια είναι η δική σας θέση στο θέμα αυτό;

Πιστεύω ότι πρέπει να υλοποιηθεί η προοπτική της αναδιάρθρωσης του χρέους και να προχωρήσουμε σε αυτόν τον τομέα. Γιατί αν οι θυσίες των Ελλήνων δεν οδηγήσουν σε μια χειρονομία της διεθνούς οικονομικής κοινότητας, γιατί να γίνονται τόσες προσπάθειες; Προσωπικά είμαι απόλυτα υπέρ της διαγραφής ή της επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους. Εγώ ως πρώτος γραμματέας του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, αλλά και πολλοί ηγέτες ευρωπαϊκών σοσιαλδημοκρατικών Κομμάτων είμαστε έτοιμοι να έλθουμε στην Αθήνα για να ζητήσουμε όλοι μαζί τη διευθέτηση για το ελληνικό χρέος.

Με ποιον τρόπο θα μπορούσε να υπάρξει απεμπλοκή και να υλοποιηθούν οι υποσχέσεις για αναδιάρθρωση του χρέους; Ποιες είναι οι δυνατότητες πίεσης για μια διευθέτηση;

 

Για να προχωρήσουμε σε ανεύρεση λύσης, πιστεύω ότι θα πρέπει να βγούμε από τις διακυβερνητικές αποφάσεις των ηγετών κυβερνήσεων των χωρών της Ε.Ε. («intergouvernemental») και να περάσουμε στην πολιτική αντιμετώπιση του θέματος. Γιατί στις διακυβερνητικές αποφάσεις, εκτός από τη Γαλλία και μερικές χώρες, οι περισσότερες κυβερνήσεις της Ευρώπης μπλοκάρουν την λύση. Οπότε, καθώς μια απόφαση παίρνεται με ομοφωνία, είναι δύσκολο να προχωρήσουμε. Αν κινητοποιηθεί η κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών χωρών, με την υποστήριξη της ευρωπαϊκής Αριστεράς, και οι λαοί πουν «φτάνει ως εδώ», νομίζω ότι θα μπορούσαμε να απεμπλέξουμε την κατάσταση.

Στη Σύνοδο των Μεσογειακών Χωρών της Ε.Ε. τον Σεπτέμβριο στην Αθήνα διατυπώθηκε η έκκληση για απομάκρυνση από το «δόγμα της λιτότητας». Πέρα από τις καλές προθέσεις και τις εξαγγελίες για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δεν είναι ορατά τα αποτελέσματα. Πώς μπορεί να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος;

Στη σύνοδο των Αθηνών οι ηγέτες από τις μεσογειακές χώρες τοποθετήθηκαν υπέρ της ελάφρυνσης ή της διαγραφής του ελληνικού χρέους. Τώρα θα πρέπει να κινητοποιήσουμε την κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών χωρών. Πρέπει να υπάρξει μια συντονισμένη εκστρατεία από όλα τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης, για να μετακινηθούν οι απόψεις σε αρκετές χώρες που δεν θέλουν να είναι αλληλέγγυες. Αν οι χώρες αυτές παραμένουν αμετακίνητες στις ουλτρα-φιλελεύθερες θέσεις τους, θα συνεχίσουν να ενεργούν αρνητικά για μια διευθέτηση του χρέους. Όμως κάποια στιγμή, όταν υπάρχει εμπλοκή, πρέπει να κάνουμε τους λαούς να μιλήσουν.

Οι μεσογειακές χώρες έχουν εκφράσει το αίτημα για μια αναδόμηση της Ευρώπης, αλλά δεν φαίνεται να διαμορφώνεται ένα ισχυρό ρεύμα για μια τέτοια προοπτική, παρόλο που οι λαοί εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για τον τρόπο λειτουργίας της Ε.Ε. Πώς μπορεί να προχωρήσουν και να υλοποιηθούν οι επιδιώξεις για αναμόρφωση της Ε.Ε.;

Η κινητοποίηση δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια χώρα, αλλά οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας πρέπει να είναι πολλαπλές. Στην Ισπανία, τα κόμματα της Αριστεράς, όπως το PODEMOS και το PSOΕ, πρέπει να είναι αλληλέγγυα. Στη Γαλλία, η Αριστερά είναι διχασμένη, αλλά, για θέματα που απαιτούν αλληλέγγυα δράση, θα μπορούσαν να συμβαδίσουν το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Κομουνιστικό Κόμμα, οι Πράσινοι, ο Mélenchon. Θα πρέπει λοιπόν να δημιουργήσουμε μια κοινή δυναμική της αριστεράς για αυτά τα θέματα. Αν κάνουμε μόνο μια διαπίστωση και δεν προχωρούμε, ασφαλώς δίνουμε ισχύ στους λαϊκιστές, στους εθνικιστές ή στους φασίστες για να αναπτυχθούν.

Εσείς ως γενικός γραμματέας του γαλλικού Σ.Κ. θα αναλάβετε πρωτοβουλίες στο πνεύμα των αποφάσεων της Συνόδου των Αθηνών; Πώς θα μπορούσε να υλοποιηθεί η αναδόμηση της Ε.Ε. που η Γαλλία πρότεινε μετά τις ευρωεκλογές;

Έχω δύο προτάσεις. Η πρώτη είναι, όπως σας είπα, η κινητοποίηση της κοινής γνώμης στις χώρες της Ε.Ε. Δεύτερον να ενεργήσουμε έτσι ώστε το Ευρωκοινοβούλιο να βρει τη σωστή του θέση. Γιατί φτάσαμε πλέον ως τα άκρα της επικυριαρχίας των διακυβερνητικών αποφάσεων («intergouvernemental»), που σήμερα οδηγεί σε αδράνεια. Πρέπει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υψώσει τους τόνους. Τα κράτη υπερασπίζονται το Έθνος. Αυτό είναι φυσικό. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο μόνος φορέας γενικού συμφέροντος για τους Ευρωπαίους. Πρέπει τα πολιτικά κόμματα που εδρεύουν σε αυτό να λάβουν τον λόγο να κάνουν προτάσεις για την ενίσχυση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου και να τις προωθήσουν για εφαρμογή.

Ποια θα είναι η δική σας συμβολή σε αυτήν την προσπάθεια αναμόρφωσης των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε.;

Για την προώθηση της αναδόμησης της Ε.Ε. πήγα στο Στρασβούργο για να συναντήσω τους Ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες. Τους ανέφερα τις απόψεις μου και έκανα προτάσεις. Τώρα εναπόκειται σε αυτούς να επιτύχουν αλλαγές στην κατάσταση που έχει εμπλακεί σε επίπεδο αποφάσεων των χωρών. Θα συνεχίσω να παίρνω τέτοιες πρωτοβουλίες.

Η Γαλλία αντιμετωπίζει μια δύσκολη συγκυρία με την οικονομική κρίση, την καλπάζουσα ανεργία και την τρομοκρατία. Ο αντίκτυπος είναι δυσμενής για την προεδρική θητεία του François Hollande. Πώς βλέπετε το μέλλον;

Πρέπει να διαπιστώσουμε ότι η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από κρίσεις. Μειώσαμε την ανεργία, αλλά όχι αρκετά. Για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας προχωρήσαμε σε εξάρθρωση των οργανωμένων δικτύων, αλλά υφίστανται απειλές από τζιχαντιστές που ενεργούν ατομικά και μεμονωμένα. Σε πολιτικό επίπεδο υπάρχουν ιδεολογικές διενέξεις στους κόλπους της Αριστεράς, αλλά σήμερα υπερισχύσει η κοινή μας αντιπαράθεση με τη Δεξιά. Υπάρχει το πρόβλημα των προσφύγων με την κατάσταση που δημιουργήθηκε στο Καλαί. Αρχίσαμε τώρα να διευθετούμε το πρόβλημα αυτό με καταμερισμό σε όλη τη Γαλλία όλων των προσφύγων που έρχονται στη Γαλλία. Είμαστε σε μια μεταβατική περίοδο μεταξύ πολλών δυσκολιών.

Ποια είναι η προοπτική που θα παρουσιάσετε στις προεδρικές εκλογές;

Σε εκλογικό επίπεδο, το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών δεν έχει κριθεί. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να προδικάσουμε ποιος θα νικήσει, ακόμα κι αν οι «αντιφρονούντες» σοσιαλιστές και τα ΜΜΕ θέλουν να ξέρουν πριν έξη μήνες τι θα γίνει. Σε οικονομικό επίπεδο, έχουμε επιτύχει ανόρθωση. Οι βασικοί δείκτες είναι πάλι στο πράσινο, όλοι το διαπιστώνουν, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα οικονομικά ινστιτούτα. Το ηθικό των Γάλλων δεν είναι σπουδαίο, το καταλαβαίνουμε. Είχαμε εκατοντάδες νεκρούς από τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Τώρα θα πρέπει να κινητοποιηθούμε για να αντιμετωπίσουμε τις πληγές της κοινωνίας, τις ασθενέστερες τάξεις, τους άνεργους, τους αποκλεισμένους, την «κοινωνική ρωγμή». Αυτό θα είναι το πρόγραμμα μας για τις προεδρικές εκλογές του 2017.

ID

Ο Jean-Christophe Cambadélis είναι δόκτωρ πολιτικής κοινωνιολογίας και συγγραφέας πολλών βιβλίων. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από τον χώρο της άκρας Αριστεράς. Σύμβουλος του Μιτεράν, βουλευτής από το 1988, ήταν επί πολλά χρόνια μέλος της επιτροπής διεθνών υποθέσεων του γαλλικού Κοινοβουλίου. Διετέλεσε νούμερο 2 στη διεύθυνση του Σ.Κ., εθνικός γραμματέας με διάφορες αποστολές και πρόσφατα επιτετραμμένος για τις διεθνείς σχέσεις και την Ευρώπη.

 

                                                                               2015

LCI Émission de Michel Field le 1/6/2015

PARTIS CONTESTATAIRES

La gauche radicale et l’extreme droite percent en Europe

Débat : Ira Feloukatzi journaliste correspondante de EFIMERIDA TON SYNTAKTON, Νacima Baron – Yelles professeur à l’Université Paris Est spécialiste de l’Espagne, Tomas Hanke correspondant du quotidien Allemand HANDELSBLAT, Rachline Vibeke Knoop correspondante à Paris du quotidien Norvegien AFTEN POSTEN, Massimo Nava journaliste et écrivain italien

Συμμετείχαν σε συζήτηση : Ήρα Φελουκατζή δημοσιογράφος ανταποκρίτρια της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, η Κυρία ΝacimaBaron - Yelles, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο PARIS - EST ειδική για την Ισπανία, oTomasHanke, ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδα HANDELSBLAT, η RachlineVibeke - Knoop ανταποκρίτρια στο Παρίσι της νορβηγικής εφημερίδας AFTENPOSTEN, o Ιταλός δημοσιογράφος και συγγραφέας MassimoNava

dUO2

O Μισέλ Φίλντ ξεκίνησε την εκπομπή με αναφορά στο άρθρο του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα που δημοσιεύτηκε 1/6/2015 στην εφημερίδα LEMONDE. Τόνισε ειδικότερα «ο Έλληνας πρωθυπουργός επεσήμανε κάτι πολύ σημαντικό. Ότι η πίεση των διεθνών θεσμών, θέτει τελικά το πρόβλημα της δημοκρατικής νομιμότητας. Θα δοθεί σε νέες πολιτικές δυνάμεις που εξελέγησαν με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα η δυνατότητα και η ελευθερία να το εκπληρώσουν; ή θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις εκλογές; Για το θέμα αυτό προβληματίζονται οι λαοί της Ευρώπης».

GROUPE15

Σε ερώτημα σχετικά με την εμφύτευση της Χρυσής Αυγής ως τρίτο Κόμμα στην Ελλάδα, η Ήρα Φελουκατζή επεσήμανε ότι το Κόμμα αυτό παραμένει στάσιμο στις δημοσκοπήσεις και δεν επωφελήθηκε από το κλίμα έντασης που κυριαρχεί στις δύσκολες διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς. Η δημοσιογράφος τόνισε ότι ο ελληνικός λαός υποστηρίζει μαζικά τον πρωθυπουργό στις διαπραγματεύσεις και επιθυμεί την παραμονή στο ευρώ. Ωστόσο η κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια τριπλή πίεση. Πόλεμο επικοινωνίας με προκλητικές δηλώσεις από τους θεσμούς. Αντιδράσεις της αριστερής πτέρυγας του Συριζα η οποία αρνείται περαιτέρω υποχωρήσεις. Μεγάλες πολιτικές πιέσεις από συντηρητικές κυβερνήσεις της ΕΕ για να αποδεχτεί σκληρή λιτότητα.

Ira aa 4

Στη συζήτηση για το πως θα εξελιχθεί η Ευρώπη με την άνοδο των κομμάτων διαμαρτυρίας η Ήρα Φελουκατζή παρατήρησε ότι παρόλο που η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει εμπλοκή για να τηρήσει το πρόγραμμά της, τα κινήματα διαμαρτυρίας στην ΕΕ δεν αποθαρρύνονται αλλά προοδεύουν. Αυτό σημαίνει ότι τα Κόμματα διαμαρτυρίας ανταποκρίνονται σε μια ισχυρή λαϊκή βούληση των λαών, που ζητούν να αλλάξει η πολιτική λιτότητας η οποία είναι αναποτελεσματική και οδηγεί σε φαύλο κύκλο. Σε κάθε χώρα εκφράζεται διαφορετικά αυτό το κοινό για τους πολίτες αίτημα αλλαγής και αναπροσανατολισμού της Ευρώπης.

IRA MASSIMO14

MICHEL FIELD3

GRÈCE : NOUVELLE ÉCHÉANCE

LCI Émission de Michel Field le 13/3/2015

La GRECE: Quels moyens pour faire face au remboursements de le dette ?
Débat : Ira Feloukatzi journaliste correspondante de EFIMERIDA TON SYNTAKTON, Jean Marc Daniel Professeur de l’économie à l’ESCP, Jean Katsiapis Maître des conférences à Paris X, Jean Michel Quatrepoint journaliste économique
LCI TV Eκπομπή 13/3/2015
Εκπομπή του Μισέλ Φίλντ «Η ΕΛΛΑΔΑ : ΝΕΕΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ»
Τι μέσα για την αντιμετώπιση των αποπληρωμών του χρέους;
Συμμετείχαν σε συζήτηση : Ήρα Φελουκατζή δημοσιογράφος ανταποκρίτρια της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, Ζαν Μάρκ Ντανιέλ καθηγητής οικονομίας στην ESCP, Γιάννης Κατσιάπης, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Paris X, Ζαν Μισέλ Κατρεπουέν δημοσιογράφος οικονομολόγος

10422570_618167694994540_1443546255938023641_n.jpg

 

 

 

ARCHIVES INTERVIEWS

ARCHIVE INTERVIEWS 

TV ARTE Journal - 09/05/12

"C'est un désastre pour la Grèce"

Les élections en Grèce viennent de compliquer encore plus la tâche du futur gouvernement. Les partis conservateur et socialiste qui soutenaient les politiques d'austérité se sont effondrés. L'extrême droite et l'extrême gauche sont les arbitres politiques du pays. Ira Feloukatzi journaliste grecque en poste à Paris fait le point sur cette situation inextricable.

 

Ira Feloukatzi 

Alexander Wolkers pour ARTE Journal: Comment voyez-vous le résultat des élections?

Ira Feloukatzi : „Le résultat est très confus et il n’y a pas de majorité qui se dégage. C’est un désastre pour un pays qui traverse une telle crise et qui est durement frappé, c’est un désastre que le pays se retrouve ingouvernable. Car selon les premiers indices que personne ne veut aller avec personne. On n’a alors deux scénarios qui sont tout le deux tout aussi catastrophique :

  • Le premier scénario serait un gouvernement minoritaire qui aurait besoin de la force parlementaire des autres partis pour gouverner et qui peut tomber à tout moment.
  • Le deuxième scénario serait de nouvelles élections au mois de juin. A ce moment-là il faut espérer que les grecs – ayant déjà vu le résultat de ces élections ci – peuvent avoir une autre logique que celle du mécontentement et du vote sanction et qu’ils mettent dans l’urne un bulletin qui favorise le consensus plutôt que la division.

Vous pensez qu’il est impossible que des partis s’entendent pour former une coalition ?

Ira Feloukatzi : Il y a déjà eu dans l’histoire de la Grèce des majorités introuvables et face à de telles impasses on a trouvé des compromis comme après la fin de la dictature en 1974. Mais aujourd’hui il y a de telles passions, un tel mécontentement… Le parti Syriza, qui est arrivé en deuxième position par exemple n’est pas un parti révolutionnaire, c’était plutôt un parti des intellectuels et des artistes, un parti plutôt modéré et moderne. Mais actuellement il porte le poids des électeurs qui sont contre le plan européen. Si accepte de négocier avec les conservateurs, il perdrait tout le potentiel qu’il a gagné. Par contre on peut imaginer que le parti communiste et le parti démocrate de gauche s’entendent à la longue avec Syriza, c’est une option possible. Mais il est trop tôt pour le dire, pour l’instant les positions sont assez raides.

La Grèce a besoin de 30 milliards d’euro jusqu’à la fin du mois de juin. Que ce passent-il s’il n’y a pas de gouvernement jusqu’à ce moment-là ?

Ira Feloukatzi : C’est vraiment une impasse. Il faudrait que l’Union Européenne fasse un geste. Tous les experts sont d’accords pour dire qu’il faut du temps pour accomplir des réformes qu’on demande à la Grèce. Il faudrait à ce moment-là que l’Europe se montre patiente est donne un peu de marge, comme elle sait le faire quand elle se retrouve dans une impasse.

Le parti néonazi « L’aube dorée» a fait un très bon score, comment jugez-vous cette évolution ?

Ira Feloukatzi : Cette politique de l’austérité demande beaucoup de sacrifices aux gens modestes et certains se réfugie dans la xénophobie, il rejette la faute sur les étrangers sur l’autre. Et il y a actuellement beaucoup d’immigrés en Grèce, la frontière avec la Turquie est vraiment une passoire. C’est donc une évolution conjoncturelle mais qui risque d’être durable. J’ai appris que « L’aube dorée » a refusé aujourd’hui à des journalistes l’accès à une conférence de presse qu’ils refusaient de faire le salut hitlérien ! Ce sont des événements dramatiques et inconcevables dans l’Europe moderne.

                                                     ***

FRANCETV INFO

La campagne vue de l'étranger : intéressante mais superficielle

Les journalistes étrangers dressent un jugement sévère sur la campagne présidentielle.

Pour l'hebdomadaire américain "Time" du 2 avril 2012, Nicolas Sarkozy est en sursis. Et selon l'hebdo britannique "The Economist" du 31 mars 2012, la France est "dans le déni".Pour l'hebdomadaire américain "Time" du 2 avril 2012, Nicolas Sarkozy est en sursis. Et selon l'hebdo britannique "The Economist" du 31 mars 2012, la France est "dans le déni". (TIME / THE ECONOMIST) Par Ilan Caro, Christophe Rauzy

Mis à jour le 05/04/2012 | 12:28 , publié le 05/04/2012 | 12:01

Contrairement aux apparences, la campagne présidentielle n'est pas qu'une affaire franco-française. A mesure que l'échéance approche, les journaux étrangers y consacrent de plus en plus de place. Avec parfois quelques coups d'éclat, comme cet éditorial choc du Wall Street Journal, intitulé "Nicolas Le Pen", au lendemain du discours de Nicolas Sarkozy à Villepinte. Ou cette une du magazine britannique The Economist, selon lequel "la France est dans le déni".

Quel regard les journalistes étrangers en poste à Paris portent-ils sur cette élection ? Quelques-uns d'entre eux étaient invités à livrer leurs impressions, mercredi 4 avril, lors d'un débat organisé à l'Institut suédois par le cabinet APCO Worldwide et Euractiv.fr, qui avaient commandé pour l'occasion une étude (fichier PDF) à l'institut OpinionWay, menée auprès de 182 "leaders d'opinion" étrangers : journalistes, diplomates et dirigeants d'entreprise.

Tout ce beau monde, dixit OpinionWay, juge cette campagne électorale "intéressante". Mais le directeur de l'institut, Bruno Jeanbart, souligne un paradoxe : "Lorsqu'on leur demande de choisir des mots pour la qualifier, ils citent surtout des adjectifs négatifs." Intéressante, donc, mais aussi "ennuyeuse" et "superficielle".

(FTVi)

"Les candidats parlent trop peu des vrais sujets", regrette le Britannique Paul Taylor, journaliste à l'agence Reuters. Son confrère suédois Johan Tollgerdt, du journal Svenska Dagbladet, ne voit dans les débats actuels "rien sur les choix stratégiques pour l'économie française, comme si la question n'existait pas". Dans un contexte désenchanté par la crise, Gabriele Parussini, du Wall Street Journal, estime qu'il y a "peu d'occasion de rêver". Un constat partagé par la journaliste grecque Ira Feloukatzi : "J'ai suivi plusieurs campagnes, au cours desquelles il y avait de grandes envolées. Pas cette fois-ci. Depuis deux semaines, il ne se passe rien, on les voit se balader au marché, mais c'est creux !"

La France, nostalgique et schizophrène ?

Les solutions avancées par les différents candidats ne trouvent pas grâce à leurs yeux. "Savoir qui va sauver les emplois sidérurgiques de Florange n'est peut-être pas le meilleur départ pour parler de l'avenir de l'économie, assène Paul Taylor. La France se voit comme une victime de la mondialisation, ce qui n'est pas forcément exact, mais qui pourrait le devenir à force de le penser." Cette "campagne spectacle", selon les mots d'Alberto Toscano, fait la part belle à la surenchère. "Pour faire parler de soi, il faut sortir la plus grosse énormité possible", critique le journaliste italien. Sortie de Schengen, taxation des hauts revenus à 75%, traque des exilés fiscaux… Autant de "mesures inapplicables", déplore-t-il.

Moins durement touchée par la crise que certains de ses voisins, la France serait-elle restée au milieu du gué ? L'Américain Gabriele Parussini souligne une certaine "schizophrénie". "La France n'a pas pris de mesures radicales comme l'Espagne ou l'Italie, mais n'a pas non plus accompli des réformes en amont comme l'Allemagne. Soit on sauve les meubles, soit on va de l'avant. La France mérite un projet de société plus clair", plaide-t-il. Alberto Toscano, lui, pense que la France souffre d'une nostalgie chronique : "On parle toujours de changement. Mais pour aller où ? Pour revenir au passé !"

Hollande vu en vainqueur, mais…

Ce cruel constat posé, quel candidat a-t-il le plus de chances de l'emporter le 6 mai ? Selon l'étude d'OpinionWay, l'écrasante majorité des journalistes, diplomates et cadres interrogés s'attendent sans surprise à un duel Hollande-Sarkozy au second tour. Quelque 52% pronostiquent une victoire finale du socialiste, 46% celle du président sortant et 2% celle de François Bayrou. Mais parmi l'échantillon, les journalistes sont les seuls à parier majoritairement (52%) sur une victoire de Nicolas Sarkozy. "Rien n'est encore joué, prévient Johan Tollgerdt. Au dernier moment, les gens peuvent encore se dire : 'On sait ce qu'on a, on ne sait pas ce qu'on aura.'"

"Si Nicolas Sarkozy l'emporte, il aura vraiment réalisé un exploit, nuance Paul Taylor. Son plus gros handicap reste son impopularité. En face, François Hollande se positionne comme celui qui va gagner par défaut. Il est dans l'évitement de l'erreur, ce qui le rend extrêmement ennuyeux à couvrir. C'est unpari risqué."

                                                                     ***

TV5 Kiosque Dimanche 20/05/2012

LES THÈMES DE L'ACTUALITÉ

Pour la première fois de son histoire, le gouvernement français est paritaire ;
Premiers contacts diplomatiques, F. Hollande a rencontré A. Merkel, B. Obama et les membres du G8 ;
La Grèce retournera aux urnes, le G8 réfléchit à la manière de sortir le pays de la crise, sans pour autant sortir de l'Euro ;
Facebook à Wall Street, le réseau social y fait une entrée mitigée…

La semaine de Dilem

Dilem

Les correspondants invités cette semaine

Ira Feloukatzi

Grèce

Ira Feloukatzi est la correspondante à Paris de l'hebdomadaire grec Epikera. Elle collabore aussi à divers médias grecs, tel le quotidien Elefterotypia. Installée en France depuis 1966, elle y couvre l'actualité politique, sociale et culturelle.
Ira Feloukatzi est également poète et écrivaine. Elle participe à de nombreuses lectures de poésie et a publié trois recueils : Paysages Vibrants (2000), Résonances (2001) et Mythologies d'Amour (2006) chez l'Harmattan ; ainsi qu'un roman, sous le nom d'Argenta Estrela, Le Dépassement (2005) aux éditions Lanore

Alberto Toscano

Italie

Alberto Toscano après avoir collaboré comme correspondant en France à quelques uns des titres prestigieux de la presse italienne est aujourd'hui éditorialiste pour l'agence de presse italienne AGA.
Alberto Toscano est l'auteur de plusieurs ouvrages publiés en Italie. En France, il a écrit France-Italie. Coups de tête, coups de cœur, aux éditions Taillandier (2006) ; Critique amoureuse des Français chez Hachette littératures (2009) ou
Vive l'Italie. Quand les Français se passionnaient pour l'unité italienne chez Armand Colin (2010)et Ces gaffeurs qui nous gouvernent, chez Fayard, 2011

Rudolph Chimelli

Allemagne

Journaliste tout terrain, Rudolph Chimelli a parcouru le monde, du Proche-Orient à la Russie avant de devenir correspondant du grand quotidien allemand Süddeutsche Zeitung à Paris.

Lisa Bryant

États-Unis

Lisa Bryant est la correspondante à Paris de la chaîne d'État américaine Voice of America (La Voix de l'Amérique) qui diffuse ses émissions de radio et de télévision dans le monde entier. Lisa Bryant y couvre l'actualité française, européenne et maghrébine.
Elle anime également des ateliers destinés aux journalistes dans plusieurs pays africains

Zyad Limam

Tunisien d'origine, Zyad Limam est directeur d'Afrique Magazine, mensuel panafricain francophone qui scrute l'actualité de tout le continent et tire à 45 000 exemplaires.

                                                       ***

TV PUBLIC SENAT

A la Une

LE 22 h

Debat

Invité : André Chassaigne

Diffusée

7/06/2012
Durée : 44 minutes

2441836836b44de52a6a7cea15b246d4c24c31.jpg

27 JUIN DEBAT LCP AAA

                                                   ***

France Ouest-France  3/3/2012

La présidentielle en bref

En ce moment sur ouest-france.fr

MONDE FRANCE SPORTS REGIONS MA COMMUNE INFORMATION FORUM ACTUALITÉ LOISIRS

À J-50, le regard des journalistes européens

Ces professionnels suivent la politique française pour leurs compatriotes italiens, allemands,

anglais, grecs ou espagnols. Incisifs, ils regrettent des débats plutôt creux.

Une campagne de fond ?

    « Elle est assez populiste et ça ne devrait pas se calmer », indique Sascha Lehnartz, correspondant pour lequotidien allemand Die Welt. « Les débats volent bas, confirme Ira Feloukatzi, du quotidien grec Elefterotypia. Le plus étonnant, c’est Sarkozy qui se présente comme Dieu, à 50 jours de l’élection, pour sauver les ouvriers, et qui fait des propositions qui devront être votées après le scrutin ! » Alberto Toscano, écrivain et journaliste pour l’agence italienne Aga, estime qu’« il n’y a pas de véritable vision politique dans cette campagne». Son compatriote Massimo Nava, éditorialiste pour le quotidien Corriere della Sera, se satisfait néanmoins de la place donnée aux questions internationales.

      Sarkozy-Hollande, le duel. Selon ces journalistes, les jeux ne sont pas faits. Tous reconnaissent le   

« charisme », le « sang-froid à l’international» et le « don de candidat politique» de Nicolas Sarkozy. «Il a fait une entrée fracassante, brutale et efficace», analyse Juan Pedro Quiñonero, du quotidien espagnol ABC.Ira Feloukatzi, sa consoeur grecque, lui oppose son « bilan dévastateur ». Selon Alberto Toscano, le Président peut compter sur sa maîtrise des pouvoirs publics et une utilisation « berlusconienne» de l’information. « Même en Italie, ça n’aurait pas été possible d’être interviewé sur une dizaine de chaînes en même temps…»

      François Hollande est reconnu comme un « conciliateur, un homme de synthèse » par Ira Feloukatzi, qui regrette son attitude : « Un pas en avant, un pas en arrière…» Son programme est jugé « pas très réaliste sur le plan économique et européen» par l’Allemand Sascha Lehnartz. L’Espagnol Juan Pedro Quiñonero est nostalgique : « Ségolène Royal était une bonne cliente, alors que Hollande est tellement bien élevé! Même avec les ouvriers, il reste un politicard parisien…». « À Londres, les gens le regardaient en disant : “C’est qui ce mec ?”», ajoute Matthew Campbell, du journal britannique The Sunday Times.

       Bayrou, Le Pen, Mélenchon… Pour Ira Feloukatzi, Bayrou est « un homme-tronc » : « Il aurait pu être l’homme providentiel, mais on lui a coupé les bras, les mains, on l’a isolé.» Selon Alberto Toscano, le candidat du MoDem est « fier de son indépendance, mais elle est malheureusement inutile dans le système politique français ». Le programme de Marine Le Pen est vu comme « absurde», et l’argumentaire de Mélenchon « utile » mais « pas hyperréaliste».

Céline LEBRETON.

Ces gaffeurs qui nous gouvernent,

d’Alberto Toscano, Fayard, 2011.

                                         ***

                             FRANCE 24

Notre table ronde d’experts passe en revue les événements de l’actualité internationale de la semaine. Le vendredi, à 19h10.

http://www.france24.com/fr/20120504-une-semaine-le-monde-partie-2/

UNE SEMAINE DANS LE MONDE

UNE SEMAINE DANS LE MONDE

Dernière modification : 07/05/2012

Présidentielle 2012 : la campagne vue de l'étranger (partie 2)

  • Dimanche, les français éliront celui qui deviendra leur prochain Président de la République. Ce sera François Hollande ou Nicolas Sarkozy. Qui a fait la meilleure campagne? Quels en ont été les moments forts? Comment a-t-elle été perçue par la presse étrangère? Nous serons avec des éditorialistes de la presse étrangère. Ils nous diront comment ils ont vécu cette campagne.

Nos invités :

  • Ana NAVARRO PEDRO, correspondante à Paris pour le magazine portugais Visao
  • Ira FELOUKATZI, correspondante à Paris pour le magazine grec Epikéra.
  • Seidik ABBA, correspondant de l'Agence de presse Panafricaine "Panapress"
  • Gabriele PARUSSINI, correspondant pour le Wall Street Journal et le Dow Jones à Paris

Regardez la première parti

                                                          ***

La semaine politique vue par une journaliste grecque

L'Obs

par L'Obs

ra Feloukatzi, correspondante à Paris du quotidien grec "Elefterotypia" et de l'hebdomadaire "Epikera", livre son regard sur la campagne présidentielle. Elle revient sur la bousculade de Nicolas Sarkozy à Bayonne, sur les mots de trop des candidats et regrette que la campagne ne se place pas plus sur les idées...

AAAAA_ELEF_N_OBS.jpg

                                                           ***

 FRANCE INFO

http://www.franceinfo.fr/emission/28903/archives

Micro européen

le dimanche à 07h20, 14h20, 17h10 et 00h45

Débat hebdomadaire entre 2 journalistes européens pour élargir notre champ de vision sur l’un des sujets de la semaine en France ou en Europe

         

                                          ***

L'EXPRESS

Ce que les étrangers pensent de l'élection présidentielle

Par Emilie Lévêque, publié le 04/04/2012 à 17:49

Read more at http://www.lexpress.fr/actualite/politique/ce-que-les-etrangers-pensent-de-l-election-presidentielle_1441879.html#XGmyAIgjEXrdx1x5.99

Un meeting de Nicolas Sarkozy, candidat UMP à l'élection présidentielle, le 27 mars à Nantes.

REUTERS/Stephane Mahe

Les correspondants de la presse étrangère à Paris font un bilan au vitriol de la campagne présidentielle. Selon eux, les candidats ne disent pas la vérité aux Français et évitent les sujets prioritaires. Ils donnent François Hollande gagnant, même s'ils ne sont pas séduits.

La campagne présidentielle française semble ennuyer les Français. Leur intérêt pour les débats et les candidats est d'environ 10 points inférieur à ce qu'il était il y a cinq ans à la même époque, indiquent les sondages - l'abstention au 1er tour pourrait même être deux fois plus importante qu'en 2007. Tout l'inverse des leaders d'opinion étrangers travaillant en France - cadres et dirigeants, personnels d'ambassade et journalistes étrangers, que la campagne intéresse à plus de 70%, selon un sondage OpinionWay pour Euractiv.fr et APCO Worldwide publié ce mercredi. Ce chiffre flatteur est toutefois à relativiser. 

Sur les trois catégories de personnes interrogées, les cadres, personnes les plus impliquées dans la vie économique du pays, ne sont que 53% à estimer les débats intéressants. Les correspondants de presse sont eux 82%. Profession oblige. Mais en réalité, les journalistes étrangers portent un jugement au vitriol sur la campagne tricolore. "Le mot clé de cette campagne, c'est le "buzz", on sort des énormités pour faire parler de soi, comme sortir des accords de Schengen ou taxer les riches à 75%, estime Alberto Toscano, correspondant à Paris pour la télévision italienne. C'est une campagne spectacle où est absent ce qui pour moi est l'essentiel: comment réformer et sauver l'Etat social en France." 

"Les Français regardent trop en arrière, pas assez en avant. Il n'y a aucune propositions chez les candidats sur la manière dont la France peut trouver sa voie d'excellence dans la mondialisation", déplore Johan Tollgerdt, correspondant à Paris du journal suédois Dagbladet. "Cette campagne est fille de la crise, elle oscille entre la nécessité de réduire les déficits et la tentation de faire des promesses, mais je n'y vois aucun projet qui fasse rêver", regrette Gabriele Parussini, correspondant du Wall Street Journal. "Quand il est question des déficits, tout le monde parle d'augmenter la pression fiscale, mais aucun candidat n'a le courage d'aborder la question de la réduction des dépenses publiques. Il faut dire la vérité aux Français, sinon il y aura des lendemains qui déchantent et j'y vois un vrai risque d'explosion sociale", prévient Paul Taylor, correspondant de l'agence Reuters. 

Sarkozy ou Hollande?

Ces journalistes étrangers, réunis lors d'un débat mercredi par les auteurs de l'enquête d'opinion, avouent d'ailleurs que la campagne présidentielle française passionne peu dans leurs pays respectifs. Sauf en Grèce. "Les Grecs ont les yeux tournés vers la France, ils espèrent que ce sera le point de départ d'une vague rose qui va déferler sur l'Europe, explique Ira Feloukatzi, correspondante pour les journaux Epikaira et Elefterotypia. Les Grecs avaient placé beaucoup d'espoir dans Sarkozy, mais il a déçu en se pliant à la volonté d'Angela Merkel. Aujourd'hui, ils sont séduits par les propositions de François Hollande de renégocier le pacte fiscal européen, de donner plus de pouvoir à la BCE ou encore de taxer les riches." 

Concernant l'issue du scrutin, les leaders d'opinion étrangers voient François Hollande vainqueur à 52%. Les journalistes eux sont plus circonspects. Ils n'écartent pas une victoire de Nicolas Sarkozy. Ils sont très critiques envers le candidat socialiste, qui ne les séduit pas, loin de là. "Hollande se positionne comme celui qui va gagner par défaut s'il ne fait pas d'erreur. Il est dans l'évitement de l'erreur, ce qui le rend ennuyeux", estime Paul Taylor. "C'est un pari risqué", ajoute-t-il. "Cette campagne, c'est un peu la troisième mi-temps de 2007, explique Alberto Toscano. Sarkozy paie les promesses non tenues de son quinquennat." "Rien n'est joué d'avance, résume Johan Tollgerdt, les Français hésitent. Ils se disent: on sait ce que l'on a, on ne sait pas ce que l'on aura..." 

Comment ces journalistes analysent-ils le phénomène Mélenchon? Pour Ira Feloukatzi, la montée en puissance dans les sondages du candidat du Front de gauche est "plus utile que nuisible à François Hollande", elle "gonfle les troupes de la gauche". Tous sont persuadés qu'en cas de victoire de François Hollande, le Parti communiste reprendra le dessus au sein du Front de gauche pour calmer les ardeurs de leur leader, afin d'obtenir des sièges au Parlement. "Hollande fera le coup de Mitterrand aux communistes en 1981, il les embrassera pour mieux les étouffer", ironise Paul Taylor. Le correspondant de Reuters estime d'ailleurs que les socialistes n'auront pas besoin de marchander, car l'UMP aura éclaté et le bloc de droite sera morcellé. Et si Nicolas Sarkozy gagne la présidentielle? "Il y aura une nouvelle cohabitation en France, car l'électorat de gauche se mobilisera pour les élections législatives, alors que si Sarkozy perd, l'électorat de droite se démobilisera", prédit Alberto Toscano.

Read more at http://www.lexpress.fr/actualite/politique/ce-que-les-etrangers-pensent-de-l-election-presidentielle_1441879.html#XGmyAIgjEXrdx1x5.99
                                                      ***

Dans la campagne, les politiques évitent « les vrais sujets »

Selon des correspondants étrangers à Paris, les candidats ne préparent pas les Français aux « sacrifices » qu’ils vont devoir faire. Hollande « fait la tortue », Sarkozy promet des réformes irréalisables et Mélenchon intrigue.

Débat présidentielles avril 2012Débat présidentielles avril 2012© Droits réservés

Le regard est sévère. Invités par EurActiv.fr, Apco et l’institut Opinion Way à faire part de leur vision de la campagne présidentielle française, mercredi 4 avril, cinq correspondants à Paris de la presse européenne et internationale ont jugé les débats totalement décalés par rapport à la réalité de la crise économique qui frappe l’Europe, et en particulier la France.

Ils ont notamment réagi à l’étude Opinion Way sur le regard des étrangers sur la présidentielle françaises, dont les principaux résultats sont ici.

>>> Ecouter le débat dans son intégralité diffusé par Euradionantes

La crise oubliée

Pour Paul Taylor, correspondant de l’agence Reuters à Paris, les « vrais sujets » sont peu abordés dans la campagne. Les réductions des dépenses publiques et l’établissement de mesures d’austérité sont considérés comme des « pièges » par les candidats, et tout simplement ignorés. « La réponse des candidats sur les déficits publics touche à la fiscalité et pas au structurel ».

Les politiques ne préparent les Français aux sacrifices qu’ils vont devoir faire, a-t-il ajouté avant de s’interroger sur l’ » explosion sociale » qui pourrait avoir lieu après l’élection, à force de ne pas dire la vérité aux Français.

Les candidats « font fi » du contexte économique actuel, a également estimé Gabriele Parussini, correspondant du Wall Street Journal. Pourtant, faire campagne en prônant des mesures d’austérité est faisable, « à condition d’avoir un vrai projet ».

La façon dont le Premier ministre britannique David Cameron a été élu, et, dans une moindre mesure, le nouveau chef du gouvernement espagnol, Mariano Rajoy, en seraient les preuves.

Ces déclarations font écho à un article de l’hebdomadaire The Economist du 31 mars, qui avait jugé les candidats français en plein « déni » de la crise économique actuelle.

« Campagne spectacle »

C’est une « campagne spectacle » polluée par de faux débats, a lâché le correspondant du groupe audiovisuel italien la RAI, Alberto Toscano, qui a raillé des propositions qui veulent faire le « buzz ». L’idée de François Hollande d’instaurer une tranche d’impôt à 75 % pour les revenus annuels dépassant les 1 millions d’euros est « grotesque », et les propos de Nicolas Sarkozy sur Schengen de « la propagande ».

Les candidats devraient plutôt parler de l’avenir du modèle social français, enjeu des années à venir. Si la France a mieux résisté à la crise que ses voisins en misant sur ses amortisseurs sociaux, elle a « creusé ses déficits », a rappelé Alberto Toscano.

La France « nostalgique »

La nature du débat est révélatrice du « paradoxe français de la nostalgie et d’une volonté de changement », a-t-il ajouté. « On ne parle pas d’industrie, ni d’innovation, la France regarde peut-être un peu trop en arrière », selon le journaliste suédois Johan Tollgerdt (Svenska Dagbladet).

Le pays se voit « comme un perdant de la mondialisation ce qui n’est économiquement pas exact », renchérit Paul Taylor pour qui la presse française est en partie responsable de la vacuité des discours et des propositions, car elle ne ramène pas les débats politiques sur les vrais sujets.

Le candidat du Front de gauche, Jean-Luc Mélenchon, serait le seul à donner du souffle à cette campagne tout en représentant cette « nostalgie de mai 68 », a déclaré la journaliste grecque Ira Feloukatzi (Epikaira, Elefterotypia).

L’intrigant Mélenchon

La popularité du candidat d’extrême gauche intrigue d’ailleurs à l’étranger. A tel point que le Wall street journal a couvert son grand meeting à la Bastille. Mais, le candidat du Front de gauche ne devrait pas avoir une grande influence sur la politique menée par François Hollande si le socialiste était élu, ont estimé les journalistes présents.

« On n’entendra plus parler de Jean-Luc Mélenchon le 7 mai », a prédit Alberto Toscano. Paul Taylor a quant à lui ironisé sur le baiser du serpent que François Hollande ferait au leader du Front de gauche. Le socialiste n’aurait, selon lui, pas intérêt à entrer dans un marchandage avec le Front de Gauche pour les prochaines élections législatives.

Hollande « la tortue »

Actuellement, Jean-Luc Mélenchon est un candidat beaucoup plus utile que nuisible pour la gauche, a cependant ajouté Ira Feloukatzi. « Il fait grossir les rangs de la gauche, en amenant avec lui les voix des écologistes, des gauchistes, et même des abstentionnistes. » Il joue « le tribun » pendant qu’Hollande « fait la tortue et courbe le dos ».

Selon Paul Taylor, le socialiste « vit dans l’évitement de l’erreur, et marche dans l’ombre de Nicolas Sarkozy volontairement » car il compte sur l’impopularité de Sarkozy pour gagner ».

Pour Alberto Toscano, cette campagne n’est d’ailleurs que la troisième mi-temps de celle de 2007. Nicolas Sarkozy et Ségolène Royal « étaient très différenciés et proposaient des innovations » comme la démocratie participative ou l’ouverture. Aujourd’hui, le président actuel paye ses promesses manquées.

Critiquée en France, cette campagne est néanmoins « très observée par les États de l’UE, et l’alternance aurait un impact », a indiqué Gabriele Parussini. Les Grecs, par exemple, espèrent la victoire de François Hollande parce qu’il prône une renégociation du traité budgétaire et la relance de la croissance a précisé Ira Felukatzi.

Selon l’étude EurActiv.fr, Apco, Opinon Way, l’élection du socialiste paraît acquise. Un résultat peu étonnant à en croire notamment l’attitude des populations européennes qui, pendant la crise, ont eu tendance » mettre dehors » ceux qui détenaient le pouvoir, a rappelé Paul Taylor. Si Nicolas Sarkozy remportait l’élection, ce serait donc pour lui une « victoire majeure ».

Débat présidentielles avril 2012 © Droits réservés

Le regard est sévère. Invités par EurActiv.fr, Apco et l’institut Opinion Way à faire part de leur vision de la campagne présidentielle française, mercredi 4 avril, cinq correspondants à Paris de la presse européenne et internationale ont jugé les débats totalement décalés par rapport à la réalité de la crise économique qui frappe l’Europe, et en particulier la France.

Ils ont notamment réagi à l’étude Opinion Way sur le regard des étrangers sur la présidentielle françaises, dont les principaux résultats sont ici.

>>> Ecouter le débat dans son intégralité diffusé par Euradionantes

                                                                ***

EurActiv.fr

Les candidats aux présidentielles françaises évitent d'aborder les vrais sujets 

Published: 11/04/2012 - 08:23 | Updated: 20/04/2012 - 09:35

Des correspondants étrangers basés à Paris ont critiqué les principaux candidats aux élections présidentielles françaises pour avoir mis de côté des questions économiques substantielles en faveur de sujets à sensation qui ne donnent lieu qu'à des propositions pour la plupart symboliques. Un reportage d'EurActiv France.

Cinq journalistes de la presse européenne et internationale ont été invités à réagir à une étude commandée par EurActiv France et le bureau de conseil Apco Worldwide sur le regard des leaders d'opinion étrangers sur les présidentielles françaises (voir les principaux résultats).

Pour Paul Taylor, correspondant de l’agence Reuters à Paris, les « vrais sujets » sont peu abordés dans la campagne. Les réductions des dépenses publiques et l’établissement de mesures d’austérité sont considérés comme des « pièges » par les candidats, et tout simplement ignorés.

Les politiques ne préparent pas les Français aux sacrifices qu'ils vont devoir faire, a-t-il ajouté avant de s'interroger sur l'« explosion sociale » qui pourrait avoir lieu après l'élection, à force de ne pas dire la vérité aux Français.

Les candidats « font fi » du contexte économique actuel, a également estimé Gabriele Parussini, correspondant du Wall Street Journal. Pourtant, faire campagne en prônant des mesures d’austérité est faisable, « à condition d’avoir un vrai projet », a-t-il expliqué.

La façon dont le premier ministre britannique David Cameron a été élu, et, dans une moindre mesure, le nouveau chef du gouvernement espagnol, Mariano Rajoy, en serait la preuve.

Ces déclarations font écho à un article de l’hebdomadaire The Economist du 31 mars, qui avait jugé les candidats français en plein « déni » de la crise économique actuelle.

« Campagne spectacle »

C'est une « campagne spectacle » polluée par de faux débats, a lâché le correspondant du groupe audiovisuel italien la RAI, Alberto Toscano, qui a raillé des propositions qui veulent faire le « buzz ».

L'idée de François Hollande d’instaurer une tranche d’impôt à 75% pour les revenus annuels dépassant le million d’euros est « grotesque », et les propos de Nicolas Sarkozy sur Schengen de « la propagande ».

La nature du débat est révélatrice du « paradoxe français de la nostalgie et d'une volonté de changement », a-t-il ajouté.

« On ne parle pas d'industrie, ni d'innovation, la France regarde peut-être un peu trop en arrière », selon le journaliste suédois Johan Tollgerdt (Svenska Dagbladet).

Le pays se voit « comme un perdant de la mondialisation ce qui n'est économiquement pas exact », renchérit Paul Taylor pour qui la presse française est en partie responsable de la vacuité des discours et des propositions, car elle ne ramène pas les débats politiques sur les vrais sujets.

François Hollande dans l'ombre de Nicolas Sarkozy

Le candidat du Front de gauche, Jean-Luc Mélenchon, serait le seul à donner du souffle à cette campagne tout en représentant cette « nostalgie de mai 1968 », a déclaré la journaliste grecque Ira Feloukatzi (Epikaira, Elefterotypia).

Le candidat du Front de gauche ne devrait toutefois pas avoir une grande influence sur la politique menée par François Hollande si le socialiste était élu, ont estimé les journalistes présents. « On n'entendra plus parler de Jean-Luc Mélenchon le 7 mai », a prédit Alberto Toscano.

Actuellement, Jean-Luc Mélenchon est un candidat beaucoup plus utile que nuisible pour la gauche, a cependant ajouté Ira Feloukatzi. « Il fait grossir les rangs de la gauche, en amenant avec lui les voix des écologistes, des gauchistes, et même des abstentionnistes. »

Il joue « le tribun » pendant que François Hollande « fait la tortue et courbe le dos ». Selon Paul Taylor, le socialiste « vit dans l’évitement de l’erreur, et marche dans l’ombre de Nicolas Sarkozy volontairement » car il compte sur l’impopularité de M. Sarkozy pour gagner.

Selon l'étude EurActiv.fr, Apco, Opinon Way, l'élection du socialiste paraît acquise. Un résultat peu étonnant à en croire notamment l'attitude des populations européennes qui, pendant la crise, ont eu tendance « mettre dehors » ceux qui détenaient le pouvoir, a rappelé Paul Taylor.

                                                           ***

PENSEE LIBRE

La vague Jean-Luc Mélenchon séduit l’Europe

  De Annie Stasse | 10 avril 2012 |

http://www.penseelibre.fr/la-vague-jean-luc-melenchon-seduit-leurope 

De la Grèce à la Belgique, l’engouement pour le candidat du Front de Gauche surprend les observateurs et revigore syndicalistes et militants de gauche.


La manifestation place de la Bastille a fait office de déclencheur médiatique, la percée dans les sondages l’a confirmée : la vogue Mélenchon intrigue et inspire les observateurs étrangers.

Les correspondants de la presse étrangère n’ont pas tous vu venir cette percée. Depuis, ils se rattrapent, et multiplient les papiers sur le troisième homme de la campagne, surnommé « le pitbull qui aimait la poésie » ou encore « l’homme à l’écharpe rouge ».

Suisse

Jean-Noël Cuénod, correspondant du journal La Tribune de Genève à Paris, qui l’a décrit comme l’héritier du révolutionnaire Gracchus Babeuf, ne cache pas son plaisir : « Ça nous change de l’épicerie Le Pen à la troisième place ! », tonitrue-t-il. Et c’est avec une certaine fierté qu’il déclare avoir repéré Jean-Luc Mélenchon « il y a deux ans déjà » :

A mes yeux, c’est une sorte de retour à la normale, à une certaine France traditionnelle, autoritaire, partageuse et égalitaire ! Il faut dire qu’elle est vraiment nulle cette campagne, ça fait du bien de voir un garçon talentueux.

Et lui au moins, il sait parler français !

Suède

La verve du « tribun » continue de surprendre les observateurs étrangers, pas vraiment habitués à ce style. Le flegmatique journaliste Johan Tollgerdt, qui contribue à plusieurs médias suédois, se rappelle ses réticences initiales :reprenons la Bastille

Il a quand même pas mal engueulé les journalistes, qui n’avaient pas une très bonne opinion de lui au début. Et pourtant, les électeurs français ne se sont pas laissés impressionner, ils l’ont écouté. Jean-Luc Mélenchon est la preuve qu’il y a en France une sociale démocratie vivante, en laquelle ses habitants croient encore.

Italie

Pour les observateurs étrangers, la popularité du candidat Mélenchon est le signe d’un possible sursaut de la gauche de la gauche, au delà même des frontières françaises. L’Italien Alberto Toscano est collaborateur pour la RAI, et relève l’intérêt de l’engouement pour le Front de gauche pour les radicaux italiens :

Depuis son réveil brutal aux législatives de 2008, le parti radical italien est orphelin sur le plan intellectuel. Cette nouvelle composante politique qui fera sans doute partie du prochain gouvernement français intéresse plus que le PCF, qui apparaissait comme un partenaire un peu obsolète.

Grèce

D’abord réticente, la journaliste grecque Ira Feloukatzi a changé d’avis lors d’une manifestation devant l’ambassade de Grèce à Paris en février :

Même si ses propositions me semblent assez utopiques, il parle de façon sensible du problème grec. C’est une forme de pression dont on avait besoin.

La journaliste a noté un intérêt manifeste de la part de certains de ses concitoyens pour le candidat du Front de Gauche, qu’ils expriment notamment sur le Web :

Les Grecs sont bien informés et très friands de culture française. Il représente un rêve, dans lequel tout le monde ne doit pas nécessairement suivre les mêmes prescriptions et entrer dans le même moule.

Petros, 23 ans, est jeune militant de Siriza, petit parti membre de la coalition de la gauche radicale grecque. Il a « évidemment » entendu parlé de Jean-Luc Mélenchon :

                                                                ***

TF1 DOSSIERÉlection présidentielle 2012

Les candidats "ne préparent pas les Français aux sacrifices"

Edité par Léa GIRET
le 05 avril 2012 à 05h02 , mis à jour le 05 avril 2012 à 18h49.

Temps de lecture

5min

Palais de l'élysée élysée

 A lire aussiMonti "espère" ne pas avoir à demander d'autres "sacrifices" aux Italiens

Monti "espère" ne pas avoir à demander d'autres "sacrifices" aux Italiens

Duel d'entre-deux-tours : comment se préparent les candidats ?

Duel d'entre-deux-tours : comment se préparent les candidats ?

Pour Hollande, le programme Sarkozy c'est "l'austérité"

Pour Hollande, le programme Sarkozy c'est "l'austérité"

jean-luc mélenchon ,françois hollande ,nicolas sarkozy ,jacques chirac ,austérité ,fiscalité ,vote Dossier Election présidentielleVU DE L'ETRANGER. Hollande "la tortue", Sarkozy "qui va tomber comme un fruit mûr", électorat qui "bouillonne" : cinq journalistes étrangers ont passé au crible mercredi la campagne française.

//openad.tf1.fr/5c/MYTF1NEWS/dossier/elections-presidentielles/papier/L17/1053420046/Top3/TF1_Publicite/26994_STICKY_ADS_TV_89367_01_05@6317379/x.gif/5473414a664656564148414144526c69?x" target=" ">//imageceu1.247realmedia.com/0/TF1_Publicite/26994_STICKY_ADS_TV_89367_01_05@6317379/x.gif" alt="" border="0">

"Je vis en France depuis 26 ans. Je trouve la campagne nulle. A croire que je suis devenu Français". Une raillerie signée Alberto Toscano. Comme lui, quatre correspondants étrangers en poste à Paris ont débattu mercredi de la présidentielle à l'invitation d'Euractiv et du cabinet APCO Worldwide. Ces journalistes italien, britannique, américain, suédois et grecque, comme les Français, sont peu enthousiasmés par la campagne. Elle occulte selon eux des thèmes majeurs. Particulièrement la réduction de la dépense publique. Une analyse sans appel : le pire est à venir si une politique d'austérité n'est pas mise en place en France. "Les gros candidats veulent augmenter les impôts. Mais ils passent sous silence la réduction, pourtant inévitable, du millefeuille administratif et l'évolution du régime de retraites", observe Paul Taylor, correspondant britannique de l'agence Reuters. "La France est moins touchée par la crise mais sa dette publique a augmenté de 40% en 5 ans", alerte de son côté Alberto Toscano.
Mais comment se faire élire en annonçant des lendemains qui déchantent ? "On peut faire campagne en disant la vérité. David Cameron l'a fait. Mariano Rajoy aussi. Et ils ont gagné", rappelle Paul Taylor. "C'est possible quand on inscrit ses propositions dans un projet de société clair, susceptible d'offrir du rêve", suggère Gabriele Parussini, du quotidien américain Wall Street Journal. "Les candidats ne préparent pas les Français aux sacrifices, alors qu'il sont inéluctables. L'électorat de Jean-Luc Mélenchon et de Marine Le Pen bouillonne. Une explosion sociale est possible", pronostique Paul Taylor. Comme les Français, les cinq journalistes jugent que le social - chômage, réduction des inégalités, immigration - n'est pas suffisamment abordé. "L'essentiel manque : l'interrogation sur le sauvetage de l'Etat-providence", résume Alberto Toscano.

"La sortie de Schengen, c'était tellement gros!"
 
La faute, aussi, à la "mentalité passéiste" des Français. "En France, on regarde en avant mais surtout beaucoup en arrière. Alors qu'il faut réfléchir à développer des secteurs d'activité", juge Johann Tollgerdt, correspondant suédois pour le Svenska Dagbladet. "Les Français voient la mondialisation comme une menace. Sauver les emplois industriels de Florange ne me paraît pas être le meilleur point de départ", abonde Paul Taylor. Une mentalité qui joue aussi des tours à la France sur le terrain européen, selon les correspondants. "En France, on parle d'Europe, mais mal", juge Alberto Toscano. "La sortie de Schengen, c'était tellement gros ! Et tous les journaux reprennent la déclaration, sans se demander si c'est possible ou non", s'exclame le journaliste, taclant au passage la presse française.

Pourtant, l'arrivée d'un socialiste au pouvoir en France est suivie de près sur le vieux continent. "Quelqu'un de gauche changerait profondément la donne en Europe", estime Gabriele Parussini, du Wall Street Journal, rappelant l'intérêt accordé à François Hollande par les partis de gauche italien et allemand, à un peu plus d'un an des législatives dans ces pays. "Les Grecs suivent l'élection française en espérant qu'elle marquera le début d'une vague rose en Europe", assure Ira Feloukatsi, journaliste grecque. "C'est un peu le deus ex machina qui va sauver l'Europe", s'amuse la correspondante. 

"On m'a commandé un portrait de Hollande"
Que pensent-ils du comportement des candidats ? Hollande joue "l'évitement" pour l'un des participants, "la tortue" pour un autre. "Il pense que Nicolas Sarkozy va tomber comme un fruit mûr. Il attend. C'est dommage : cet homme a de l'esprit et des idées à revendre", juge Paul Taylor. Mélenchon, lui "fait des propositions utopiques et irréalisables. Ce dont la gauche a besoin" pour Ira Feloukatzi.

Et qu'inspire la campagne française dans leur pays ? Pas grand-chose en Grande-Bretagne à en croire Paul Taylor. Mais de tous les candidats, c'est Nicolas Sarkozy qui "cristallise les commentaires, grâce à sa femme ancienne pin-up. Du pain bénit pour la presse people". A l'inverse, note le journaliste : "les caricaturistes ont beaucoup de mal à représenter François Hollande, un mauvais point pour lui". Ses propositions sur la taxation des riches et l'immigration intéressent beaucoup les Grecs, assure Ira Feloukatsi. Eux-mêmes en campagne, les Américains ont d'autres chats à fouetter. "Mais j'ai constaté dernièrement un petit engouement. On m'a commandé un portrait de François Hollande. Et j'ai raconté la prise de la Bastille de Mélenchon", développe Gabriele Parussini. Les Suédois, indique Johan Tollgerdt, retiennent la vivacité des échanges entre candidats. "C'en est quand même fini des envolées qu'on voyait avec Chirac", soupire Ira Feloukatsi, trois présidentielles au compteur. Mais de toute façon, avec les règles du CSA, "il n'y a plus de débats", constate tristement la journaliste. "Maintenant, on ne voit plus que les candidats se balader au marché..."

                                                                     ***

11 octobre 2012

DEBATS – ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

10/10/2012 Chaîne Parlementaire LCP PUBLIC SENAT. Voir ce soir l’émission d’actualité « LE 22h ». A partir de 22h15 environ débat des journalistes européens Ira FELOUKATZI (Grèce) Ulrik KOLTERMANN (Allemagne). Thèmes : adoption en France du Traité Européen – crise en Europe – la visite de Mme Merkel à Athènes.

Lien : http://www.publicsenat.fr/cms/video-a-la-demande/vod.html

10/10/2012 Τηλεόραση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης PUBLIC SENAT “LCP”. Εκπομπή για την επικαιρότητα « LE 22 » ώρα 22 το βράδυ. Από τα 15.15 λεπτά, συζήτηση ευρωπαίων δημοσιογράφων, Ήρα ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ (Ελλάδα) Υλρίκ ΚΟΛΤΕΡΜΑΝΝ (Γερμανία). Θέματα: υιοθέτηση στη Γαλλία του Ευρωπαϊκού Δημοσιονομικού συμφώνου, η κρίση στην Ευρώπη – επίσκεψη της κ. Μέρκελ στην Αθήνα.

Ling : http://www.publicsenat.fr/cms/video-a-la-demande/vod.html

Télévision LCI – Emission « le 17/20 » du 2 Octobre 2012
Débat d’une heure avec six journalistes européens correspondants à Paris, sur des thèmes majeurs d’actualité française et Européenne : Traité Européen, opposition des verts et de la gauche radicale, rigueur, manifestations des indignés en Espagne, en Grèce, en France. Ont participé à ce débat : SOPHIE PEDDER (Grande Bretagne), CHRISTIAN SCHUBERT (Allemagne), JUAN PEDRE QUINONERO (Espagne), ALBERTO ROMAGNOLI (Italie), ANA NAVARO – PEDRO (Portugal), IRA FELOUKATZI (Grèce)

LCI TV
Εκπομπή μίας ώρας, «17/20 » στις 2/10/2012
Τηλεοπτική συζήτηση με πάνελ ευρωπαίων δημοσιογράφων ανταποκριτών στο Παρίσι, για κεντρικά θέματα της γαλλικής και ευρωπαϊκής επικαιρότητας : Ευρωπαϊκό δημοσιονομικό σύμφωνο, αντίθεση των πράσινων και της ριζοσπαστικής αριστεράς, λιτότητα, διαδηλώσεις των αγανακτισμένων στην Ισπανία, στην Ελλάδα, στη Γαλλία.

Συμμετείχαν στη συζήτηση οι δημοσιογράφοι ΣΟΦΙ ΠΕΝΤΕΡ (Μεγάλη Βρετανία), ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΣΟΥΜΠΕΡΤ (Γερμανία), ΧΟΥΑΝ ΠΕΝΤΡΕ ΚΟΥΙΝΟΝΕΡΟ (Ισπανία), AΛΜΠΕΡΤΟ ΡΟΜΑΓΚΝΟΛΙ (Ιταλία), ANA NAΒAΡO – ΠEΝΤΡΟ (Πορτογαλία), ΗΡΑ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ (Ελλάδα)

***

3/10/2012 DEBAT TELEVISION CHAINE INFO « I.TELE »
LE GRAND JOURNAL, chronique «LE DUEL»
*Duel de deux journalistes indépendantes européennes, ULRIK KOLTERMANN (Allemagne), IRA FELOYKATZI (Grèce) Thèmes : Le coup du travail comparé à l’Europe. La rigueur: solution à la crise ? Première dame : quel statut aux pays de l’Europe ? Coup de gueule

3/10/2012 TΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΙΔΗΣΕΩΝ « I.TELE »
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ, χρονικό «Η ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ»
*Συζήτηση μεταξύ δύο ευρωπαίων ανεξάρτητων δημοσιογράφων, ΟΥΛΡΙΚ ΚΟΛΤΕΡΜΑΝ (Γερμανία), ΗΡΑ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ (Ελλάδα) Θέματα : Το κόστος εργασίας συγκρίσεις στις ευρωπαϊκές χώρες. Η κρίση: λύση στην κρίση; Ο ρόλος της πρώτης κυρίας σε ευρωπαϊκές χώρες. Κριτική άποψη.

                                                                     ***

Assemblée Nationale / Presse Parlementaire

conference de presse de Claude Bartolone 25/9/2012

http://www.assemblee-nationale.tv/chaines.html?media=3398&synchro=1729095&dossier=13

                                                                     ***

ARTE Journal - 03/05/12

Présidentielle: le débat télévisé vu d'Europe

Deux correspondants de la presse étrangère installés à Paris ont suivi avec nous le débat entre Nicolas Sarkozy et François Hollande le mercredi 2 mai. Adam Sage, correspondant du journal britannique conservateur The Times et Ira Feloukatzi, correspondante de l'hebdomadaire grec de centre gauche Epikera et de la chaîne Star Television ont décrypté pour nous le duel entre les deux candidats au second tour de l'élection présidentielle française.


Adam Sage

Correspondant du Times

"C'est très frappant, pour moi Anglais, je me rappelle en 2007 la référence c'était l'Angleterre de Tony Blair, maintenant cela a complètement disparu du radar. L'Angleterre c'est quoi et la référence absolue c'est l'Allemagne. Le débat c'est autours de l'Allemagne maintenant de la même façon que le débat était autours du monde anglo saxon il y a cinq ans. Evidemment c'est un débat difficile pour Sarkozy parce que c'est lui qui est arrivé au pouvoir il y a cinq ans disant "Tony Blair Tony Blair Tony Blair", et c'est compliqué pour lui de dire maintenant "Merkel, Merkel, Merkel"!"

Ira Feloukatzi

Correspondante de l'hebdomadaire Epikera

"Sur le plan de l'Europe, on est un petit peu resté sur sa faim, on aimerait que Hollande nous dise davantage sur ses projets pour les banques, par rapport à la Banque centrale européenne évidemment, comment il compte faire avec un véto allemand par exemple. Est-ce qu'il compte s'appuyer plus dans le Sud parce qu'au Sud il y a pas que la Grèce, il y a l'Espagne, le Portugal et la France qui arrive dans la crise. Et on aimerait bien être protégés, trouver des moyens très précis mais on pense que c'est peut être un débat d'après élection. Et là pour les Grecs notamment et pour tous les pays du Sud, le rêve c'est que l'on puisse s'unir dans une force du Sud qui puisse faire entendre sa voix et il y a un espoir qui est placé là en Hollande."

Adam Sage 

"Ce qui frappe dans les propositions économiques c'est qu'elles ne sont guère là. Le monde est effectivement dans une période extrêmement difficile et complexe et face à ces complexités, ces difficultés, les candidats proposent des mesurettes, comme disait ma confrère, c'est des toutes petites mesures. A la fois l'exonération des charges sociales ou le contrat génération c'est minime par rapport au défi qui attende le Président dans le prochain quinquennat. Sans doute, à mon avis, parce que les Français ne veulent pas entendre de propositions qui risquent de bousculer davantage leurs vies."

Ira Feloukatzi

"Sinon sur le plan du style présidentiel, je trouvais que c'était très frappant. Sarkozy nous a habitués à être quelqu'un qui a beaucoup au départ épaté tout le monde avec son style d'un homme qui était soupe au lait, hyper président, très actif. Il a fasciné avec son énergie, avec son charisme. Mais là dans ce débat là j'ai trouvé en fait que c'est Hollande qui a pris le dessus, il a incarné la force tranquille, la solidité, quelqu'un qui était très habile, qui savait s'imposer. On dirait que c'est lui qui a mené le débat."


Adam Sage

"J'ai trouvé Sarkozy bon pendant la plupart du débat mais il part d'une situation qui est tellement difficile et qu'il fallait qu'il emporte une victoire éclatante pour pouvoir inverser la tendance et ce n'est absolument pas le cas. Hollande s'est très bien défendu et s'est plus que défendu pour la plupart du débat. C'est au moins le match nul dont François Hollande avait besoin. Je pense qu'il remportera l'élection maintenant."

Edité le : 03-05-12
Dernière mise à jour le : 03-05-12

                                                                  ***

Eur@adioNantes - EUROPE

Emissions spéciales

Quelques semaines avant l'élection présidentielle, une étude réalisée par l'Institut Opinion Way, à la demande du cabinet d'affaires publiques APCO Worldwide et d'EurActiv.fr, se proposait de mieux cerner et d'analyser le regard porté par les observateurs internationaux en France sur la campagne présidentielle. Cette étude, menée auprès de diplomates, de cadres et de correspondants de la presse étrangère exerçant en France, a été présentée le 4 avril  lors d'un petit-déjeuner débat, autour de représentants de grands médias étrangers en France. L'enquête portait particulièrement sur les grands enjeux économiques et internationaux pendant la campagne.

Débat avec : Ira Feloukatzi, journaliste grecque à Paris (Epikaira, Elefterotypia) Elaine Scioliono, correspondante du New York Times à Paris Paul Taylor, correspondant de l'agence Reuters à Paris Johan Tollgerdt, correspondant du journal Svenska Dagbladet à Paris Alberto Toscano, correspondant italien à Paris (RAI, MediaSet)

Modération : Clémentine Forissier, rédactrice en chef, EurActiv.fr

Lieu : Institut suédois, 11 rue Payenne, 75003 Paris

                                                            ***

CE SOIR OU JAMAIS

FR3 15 Mars

Jean Quatremer
Journaliste

Michel Vakaloulis
Politologue et philosophe

Jacques Sapir
Economiste

Daniel Cohen
Economiste

Ira Feloukatzi
Journaliste grecque et poète

Christian Saint-Etienne
Economiste

                                                                             ***

                  ARTE  JOURNAL

ARTE Journal - 07/05/2012

« Les Grecs voteraient pour François Hollande »

Ira Feloukatzi est correspondante de plusieurs media grecs en France, elle a fait des études de journalisme en France et vit depuis 1966 à Paris. Selon elle les Grecs décident lors des élections législatives de dimanche si la Grèce reste dans la zone euro ou si elle réintroduit la drachme. Selon elle, pour sortir le pays de la crise, beaucoup de Grecs placent leur espoir le même jour dans une victoire de François Hollande qui compte bien remettre en cause la politique du "tout austérité" au niveau européen.

 
Ira Feloukatzi 
zoom

Ira Feloukatzi 

Alexander Wolkers pour ARTE Journal : Comment se présente la situation dans les sondages avant les élections de dimanche ?
Ira Feloukatzi  : Le parti dominant c’est la „Nouvelle démocratie », le parti conservateur, il y aura donc une forme d’alternance. Mais malheureusement aucun parti n’aura la majorité ce qui ouvre la boîte de Pandore : on ne sait pas de quelle façon la Grèce pourrait-être gouvernée et comment on peut former un gouvernement.Quelle est pour vous l'option la plus réaliste?

Ira Feloukatzi  : Ce qui est réaliste et souhaitable selon moi, c'est une coalition des conservateurs avec les socialistes et certains parti de gauche qui pourrait former un gouvernement d’union national. Car la Grèce ne peut être sauvée que par un gouvernement d’union national. Mais malheureusement le parti conservateur de M. Samaras refuse l’alliance avec les socialistes du Pasok parce qu’il y a trop d’animosité historique entre les deux.

Quelle sera la principale tâche du nouveau gouvernement ?

Ira Feloukatzi  : La principale tâche du nouveau gouvernement sera de voir comment faire face au programme de rigueur imposé par l’Europe. Actuellement les choses n’avancent apparemment pas aussi bien qu’elles devraient. En même temps il y a un populisme nationaliste qui monte dans le pays, il y a un mécontentement contre la tutelle européenne. La Grèce est coupée en deux entre les gens qui sont pour le plan européen, qui disent qu’il faut rester en Europe, qui sont très pro-européens et les gens qui prônent un retour à la drachme. Cette partie de la population veut faire comme l’Argentine qui avait quitté la tutelle.

La situation en Grèce est catastrophique. On connait des cas dans le privé où les gens sont obligé de renoncer par écrit à tout leurs acquis sociaux, leurs salaires sont divisés par deux, ils peuvent être licencié à tout moment. Il y a beaucoup de gens qui acceptent de travailler pour 500 euros par mois ou même gratuitement, juste pour garder leur travail. Il y a des magasins qui ferment, des entreprises qui ferment, des journaux qui ferment.

Est-ce que nouveau gouvernement va renégocier les accords avec  l’Union européenne ?

Ira Feloukatzi  : Si le nouveau gouvernement est dirigé par M. Samaras il est sûr et certain qu’il va demander une renégociation. Mais est-ce que M. Samaras sera en mesure de négocier pour sortir la Grèce d’une forme de tutelle qui apparaît autoritaire et qui n’aboutit à rien ? On ne sait pas. En tous cas on ne peut pas faire avancer les choses avec une économie qui est complètement à terre.

Une chose est sûre, si rien n’est fait la Grèce va sombrer et elle sera tentée de tourner la page et de dire on ne paye plus, on sort de l’euro, on opère une dévaluation pour donner un peut de souffle au pays, pour redevenir compétitif et attirer les investissements étrangers.

Comment les grecs voient-ils la présidentielle française de dimanche ?

Ira Feloukatzi : Ils placent tout leurs espoirs en Hollande ! Je peux vous dire si les Grecs pouvaient voter ils voteraient pour Hollande. Tous les partis espèrent un changement, une impulsion, un sursaut européen, car la France est un très grand pays. On espère que la France, l’Italie, l’Espagne, le Portugal et la Grèce formeront une axe car c’est tout le sud qui est menacé par cette crise. La sensibilité des gens du sud n’est pas la même que la sensibilité  des gens du nord. Et il faut voir que sur 27 pays au moins quatre sont dans une situation catastrophique, même cinq si l’on compte l’Irlande. Et même la France est menacée par une forte crise si elle ne fait pas attention. Alors à partir de lundi tout ces pays vont exercer une pression à Bruxelles pour que l’on entendent la voix de ces peuples.

                                                                        ***

Et je remets le chon 07/04/2012 à 18h32

En Europe, la vague Mélenchon intrigue et séduit

Liza Fabbian | journaliste

De la Grèce à la Belgique, l’engouement pour le candidat du Front de Gauche surprend les observateurs et revigore syndicalistes et militants de gauche.


Place de la Bastille, lors de la Marche pour la VIe République le 18 mars (Audrey Cerdan/Rue89)

La manifestation place de la Bastille a fait office de déclencheur médiatique, la percée dans les sondages l’a confirmée : la vogue Mélenchon intrigue et inspire les observateurs étrangers.

Les correspondants de la presse étrangère n’ont pas tous vu venir cette percée. Depuis, ils se rattrapent, et multiplient les papiers sur le troisième homme de la campagne, surnommé « le pitbull qui aimait la poésie » ou encore « l’homme à la cravatte rouge ».

Suisse. Jean-Noël Cuénod, correspondant du journal La Tribune de Genève à Paris, qui l’a décrit comme l’héritier du révolutionnaire Gracchus Babeuf, ne cache pas son plaisir : « Ça nous change de l’épicerie Le Pen à la troisième place ! », tonitrue-t-il. Et c’est avec une certaine fierté qu’il déclare avoir repéré Jean-Luc Mélenchon « il y a deux ans déjà » :

« A mes yeux, c’est une sorte de retour à la normale, à une certaine France traditionnelle, autoritaire, partageuse et égalitaire ! Il faut dire qu’elle est vraiment nulle cette campagne, ça fait du bien de voir un garçon talentueux.

Et lui au moins, il sait parler français ! »

« Il a pas mal engueulé les journalistes »

Suède. La verve du « tribun » continue de surprendre les observateurs étrangers, pas vraiment habitués à ce style. Le flegmatique journaliste finalndais Johan Tollgerdt, qui contribue à plusieurs médias suédois, se rappelle ses réticences initiales :

« Il a quand même pas mal engueulé les journalistes, qui n’avaient pas une très bonne opinion de lui au début. Et pourtant, les électeurs français ne se sont pas laissés impressionner, ils l’ont écouté. Jean-Luc Mélenchon est la preuve qu’il y a en France une sociale démocratie vivante, en laquelle ses habitants croient encore. »

Italie. Pour les observateurs étrangers, la popularité du candidat Mélenchon est le signe d’un possible sursaut de la gauche de la gauche, au-delà même des frontières françaises. L’Italien Alberto Toscano est collaborateur pour la RAI, et relève l’intérêt de l’engouement pour le Front de gauche pour les radicaux italiens :

« Depuis son réveil brutal aux législatives de 2008, le parti radical italien est orphelin sur le plan intellectuel. Cette nouvelle composante politique qui fera sans doute partie du prochain gouvernement français intéresse plus que le PCF, qui apparaissait comme un partenaire un peu obsolète. »

« Une forme de pression dont on avait besoin »

Grèce. D’abord réticente, la journaliste grecque Ira Feloukatzi a changé d’avis lors d’une manifestation devant l’ambassade de Grèce à Paris en février :

« Même si ses propositions me semblent assez utopiques, il parle de façon sensible du problème grec. C’est une forme de pression dont on avait besoin. »

La journaliste a noté un intérêt manifeste de la part de certains de ses concitoyens pour le candidat du Front de Gauche, qu’ils expriment notamment sur le Web :

« Les Grecs sont bien informés et très friands de culture française. Il représente un rêve, dans lequel tout le monde ne doit pas nécessairement suivre les mêmes prescriptions et entrer dans le même moule. »

Petros, 23 ans, est jeune militant de Siriza, petit parti membre de la coalition de la gauche radicale grecque. Il a « évidemment » entendu parler de Jean-Luc Mélenchon :

« J’ai trouvé que l’idée d’organiser une manifestation pour fêter la prise de la Bastille était fantastique. Plusieurs amis ont mis des photos des manifestants sur Facebook. Mais je me méfie de ceux qui ont appartenu à des gouvernements corrompus. »

Mélenchon inspire les syndicalistes belges

Belgique. Et si le candidat Mélenchon faisait une étape de leur côté de la frontière belge ? L’appel a été lancé par le FGTB, l’un des principaux syndicats belges, dans un communiqué suivant la mobilisation de « centaines de Belges » lors du meeting de Jean-Luc Mélenchon à Lille, le 28 mars. Paul Lootens, secrétaire général du FGTB, explique :

« Nous avons constaté un élan spontané parmi les militants. Donc nous avons décidé de nous organiser en affrétant des bus pour les emmener à Lille. »

La campagne présidentielle est largement suivie dans la partie francophone du pays, où les socialistes sont bien implantés. Jean-Luc Mélenchon y est fort populaire et son mouvement cristallise l’espoir « de voir la concrétisation d’une nouvelle résistance de gauche en Europe », selon les termes du communiqué publié par la FGTB, au lendemain du meeting de Lille. Paul Lootens :

« C’est encourageant de voir la gauche de la gauche reprendre des couleurs. Mais chez nous le contexte est différent, nous n’avons personne avec les mêmes talents d’orateur, ni un appareil militant aussi performant. »

Certains comptent pourtant bien s’inspirer des succès du candidat français. Le député Bernard Wesphael, par exemple : le chef de la formation écolo au parlement wallon a annoncé en début de semaine dernière qu’il quittait le parti dont il est l’un des fondateurs, tout en déclarant que s’il était français, il « voterait Mélenchon » :

« Il y a un vide politique énorme entre la social-démocratie qui a trahi toutes ses valeurs et une droite de plus en plus arrogante. Je suis persuadé que le succès du Front de gauche est le signe que quelque chose bouge en Europe. C’est un phénomène qui va faire tache d’huile et dépasser les frontières. »

Le parlementaire indique qu’il est actuellement « en train de vérifier si une telle mouvance aurait une place en Belgique ». De leur côté, les représentants du Parti de Gauche ont fait savoir qu’ils suivaient ce projet de près.

« La gauche peut créer une dynamique »

Grande-Bretagne. En Grande-Bretagne enfin, on note que l’engouement pour le Front de gauche prouve que les rapports de force ne sont pas figés. Le Guardian fait ainsi un parallèle entre la poussée de Jean-Luc Mélenchon dans les sondages et les résultats d’un scrutin local à Bradford. George Galloway, candidat à forte personnalité du parti Respect, y a remporté une victoire très inattendue ce mardi :

« Dans les deux cas, il s’agit d’ex-membres du principal parti de gauche qui, en usant d’un charisme populiste et radical, ont su mobiliser les électeurs soumis à l’austérité contre une élite ayant échoué à leur fournir des solutions depuis des décennies. »

Si ces hommes ne représentent pas, selon lui, une menace réelle pour les grands partis, le journaliste du Guardian ajoute :

« Mélenchon et Galloway viennent rappeler que la gauche peut créer une dynamique politique si elle est prête à se faire la porte-parole des préoccupations réelles des gens. »

                                                             ***

 

France Ouest-France 3/3/2012

France Ouest-France  3/3/2012

La présidentielle en bref

En ce moment sur ouest-france.fr

MONDE FRANCE SPORTS REGIONS MA COMMUNE INFORMATION FORUM ACTUALITÉ LOISIRS

À J-50, le regard des journalistes européens

Ces professionnels suivent la politique française pour leurs compatriotes italiens, allemands,

anglais, grecs ou espagnols. Incisifs, ils regrettent des débats plutôt creux.

Une campagne de fond ?

    « Elle est assez populiste et ça ne devrait pas se calmer », indique Sascha Lehnartz, correspondant pour lequotidien allemand Die Welt. « Les débats volent bas, confirme Ira Feloukatzi, du quotidien grec Elefterotypia. Le plus étonnant, c’est Sarkozy qui se présente comme Dieu, à 50 jours de l’élection, pour sauver les ouvriers, et qui fait des propositions qui devront être votées après le scrutin ! » Alberto Toscano, écrivain et journaliste pour l’agence italienne Aga, estime qu’« il n’y a pas de véritable vision politique dans cette campagne». Son compatriote Massimo Nava, éditorialiste pour le quotidien Corriere della Sera, se satisfait néanmoins de la place donnée aux questions internationales.

      Sarkozy-Hollande, le duel. Selon ces journalistes, les jeux ne sont pas faits. Tous reconnaissent le   

« charisme », le « sang-froid à l’international» et le « don de candidat politique» de Nicolas Sarkozy. «Il a fait une entrée fracassante, brutale et efficace», analyse Juan Pedro Quiñonero, du quotidien espagnol ABC.Ira Feloukatzi, sa consoeur grecque, lui oppose son « bilan dévastateur ». Selon Alberto Toscano, le Président peut compter sur sa maîtrise des pouvoirs publics et une utilisation « berlusconienne» de l’information. « Même en Italie, ça n’aurait pas été possible d’être interviewé sur une dizaine de chaînes en même temps»

      François Hollande est reconnu comme un « conciliateur, un homme de synthèse » par Ira Feloukatzi, qui regrette son attitude : « Un pas en avant, un pas en arrière…» Son programme est jugé « pas très réaliste sur le plan économique et européen» par l’Allemand Sascha Lehnartz. L’Espagnol Juan Pedro Quiñonero est nostalgique : « Ségolène Royal était une bonne cliente, alors que Hollande est tellement bien élevé! Même avec les ouvriers, il reste un politicard parisien…». « À Londres, les gens le regardaient en disant : “C’est qui ce mec ?”», ajoute Matthew Campbell, du journal britannique The Sunday Times.

       Bayrou, Le Pen, Mélenchon… Pour Ira Feloukatzi, Bayrou est « un homme-tronc » : « Il aurait pu être l’homme providentiel, mais on lui a coupé les bras, les mains, on l’a isolé.» Selon Alberto Toscano, le candidat du MoDem est « fier de son indépendance, mais elle est malheureusement inutile dans le système politique français ». Le programme de Marine Le Pen est vu comme « absurde», et l’argumentaire de Mélenchon « utile » mais « pas hyperréaliste».

Céline LEBRETON.

Ces gaffeurs qui nous gouvernent,

d’Alberto Toscano, Fayard, 2011.

Municipales : qu'en disent les correspondants étrangers ?

Journalisme.com

Dernieres new

Municipales : qu'en disent les correspondants étrangers ?

Ira Feloukatzi


Numéros spéciaux, soirées électorales dans les radios et les télévisions... Les rédactions françaises se mobilisent pour couvrir  les élections municipales et cantonales. Mais les journalistes de l’Hexagone ne sont pas les seuls à s’intéresser à l’actualité politique française. A l'occasion de cet événement, journalisme.com vous présente le travail et les réflexions de correspondants étrangers en poste à Paris.

Sixième témoignage : Ira Feloukatzi, correspondante à Paris pour le quotidien grec Eleftherotypia.



Comment allez-vous traiter les élections municipales françaises dans votre quotidien ?

Je vais faire beaucoup de papiers entre les deux tours. Il faudra aussi fournir une longue analyse pour les journaux de dimanche et lundi. Je trouve que les journaux grecs traitent bien les élections françaises. La France est même regardée à la loupe : les réformes, le style Sarkozy, sa personnalité... Nous regardons tout ça avec beaucoup d'attention, car en Grèce aussi, il y a des grandes réformes en cours, notamment sur les régimes spéciaux de retraites. La France est un peu un laboratoire européen. La droite grecque se calque dessus.


Quelles différences constatez-vous entre la France et la Grèce, du point de vue du traitement des élections ?

Je suis stupéfaite. Ici, on fait des loupes, ville par ville. En Grèce, ça ne se fait pas, à part pour les deux grandes villes, Athènes et Salonique. Mais nous ne le ferions jamais tous les jours comme en France. Il faut que les articles puissent être compris de tous, et que tout le monde puisse s'y intéresser. Je trouve que ce traitement ville par ville dans les journaux nationaux est beaucoup trop catégoriel. Ca me fait penser au compte-rendu des visites des candidats sur les marchés lors des élections nationales: qui cela peut-il intéresser, à part peut-être les habitants de ces villes ?


Quelles critiques pourriez-vous formuler vis-à-vis de vos confrères français ?

Ce qui me choque le plus, c'est l'autocensure des journalistes français à propos de Nicolas Sarkozy. Sa personnalité, son côté bling-bling, tout ça, tous les journalistes le savaient. Personne ne le disait. Nous, les correspondants étrangers, on s'arrachait les cheveux. Pourquoi cela n'était-il pas dit dans les journaux français? Nous sommes maintenant très heureux de voir que les journalistes ont à nouveau la langue déliée. D'ailleurs, quand ils ont recommencé à parler, ils ont d'abord repris la presse étrangère. Mais le problème, c'est que maintenant, c'est la danse du scalp. Tout ce que fait Nicolas Sarkozy est analysé, disséqué. Les journalistes français ne sont plus dans la juste mesure. Cela tourne au lynchage.


Comment expliquez-vous ce phénomène ?

Les Français sont beaucoup trop tolérants. Ils attendent, ils attendent, et après, quand ça ne va pas, ils descendent dans la rue et c'est la mise à mort. C'est ce que l'on a constaté avec Villepin. Les journalistes français font exactement la même chose. Ils marchent par coup de sang. Je ne pense pas que ce soit la bonne approche. Les impressions prévalent sur la réflexion, il faudrait mieux être attentif avant.

Propos recueillis par Maxime Mamet